Yargıtay 4. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2009/25423 K.2012/1030
Özet: Tetkik edilen olayda, mahkeme tezahür ettirme sebepleri sıfır olarak temyiz edilen beraat kararı reddedecek şekilde, başkaca delil eklemeden, Y.C.G.K. 20.10.2009 kararına uyulmaksızın ve eksik soruşturma sebebiyle yapılan özet değerlendirmeyle, sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi yerine beraat kararını bozma ve yargılamayı esas mahkemeye yönlendirme kararını vermiştir.
MAHKEMESİ: Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇ: Tehdit
HÜKÜM: Beraat
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1) İddianame ve şikayet dilekçesi içeriklerine göre sanıkların mağduru birlikte tehdit eylemlerinin, T.C. Y.'nın 106/2-c maddesine uyduğu ve kanıtları değerlendirmenin Asliye Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek hüküm kurulması,
2) Y.C.G.K.'nun 20.10.2009 tarih ve 2009/89-243 sayılı kararındaki açıklama karşısında, mahkemece herhangi bir delil toplanmayan somut olayda, C.Y.Y.'nın 193/2. maddesinin uygulama olanağı bulunmadığından, sanıkların yöntemince savunmalarının saptanması, soruşturma aşamasında ifadesi alınan Yalçın Karaman ve Yahya Özen ile şikayet dilekçesinde olay hakkında bilgisi olduğu ileri sürülen yakınanın eşinin tanık sıfatıyla mahkemeye çağrılıp dinlenmesi ve dosyadaki tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik soruşturma ve yetersiz gerekçeyle beraat kararı verilmesi,
Yasaya aykırı ve O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesinden başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 18.1.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Tehdit
HÜKÜM: Beraat
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1) İddianame ve şikayet dilekçesi içeriklerine göre sanıkların mağduru birlikte tehdit eylemlerinin, T.C. Y.'nın 106/2-c maddesine uyduğu ve kanıtları değerlendirmenin Asliye Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek hüküm kurulması,
2) Y.C.G.K.'nun 20.10.2009 tarih ve 2009/89-243 sayılı kararındaki açıklama karşısında, mahkemece herhangi bir delil toplanmayan somut olayda, C.Y.Y.'nın 193/2. maddesinin uygulama olanağı bulunmadığından, sanıkların yöntemince savunmalarının saptanması, soruşturma aşamasında ifadesi alınan Yalçın Karaman ve Yahya Özen ile şikayet dilekçesinde olay hakkında bilgisi olduğu ileri sürülen yakınanın eşinin tanık sıfatıyla mahkemeye çağrılıp dinlenmesi ve dosyadaki tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik soruşturma ve yetersiz gerekçeyle beraat kararı verilmesi,
Yasaya aykırı ve O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesinden başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 18.1.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.