Yargıtay 3. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2018/5723 K.2018/14809
Özet: (1) Mahkeme, sanığın müştekiyi kasten yaralama ve haksız tahrik suçlarından işlediği gerekçesiyle verilen hüküm ve ayrı takılan ilamları bağlamında temyiz itirazlarını değerlendirerek, yargı kararının bozulması için delillerin yetersiz olduğunu belirledi. (2) Sonuç olarak, Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2014 kararının 2017 ilamı ile birlikte 2018’de oy birliğiyle bozularak, sanığın haksız tahrik gerekçesiyle yargılanmış olduğu ve kıyaslamalı suçlamaların çelişkili olduğu gerekçesiyle beraat kararı acıttı.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜMLER: Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyete dair Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) Sanığın müşteki ...’ı kasten yaralama eylemine ilişkin olarak; sanığın ev sahibi olan müşteki ile evi tahliye etme nedeniyle çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğü ve tarafsız tanık bulunmayan olay nedeniyle müştekinin sanık sıfatıyla yargılandığı ve yaşamsal tehlikeye neden olacak şekilde kasten yaralama suçundan tecziyesine karar verilen 11.12.2014 tarihli ve 2014/54 Esas ve 2014/596 Karar sayılı hükmün Dairemizin 23/11/2017 tarihli ve 2017/6416 Esas ve 2017/15280 Karar sayılı ilamı ile “sanık hakkında TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi” gerekçesiyle bozulması, sanığın müştekinin küfür etmesi üzerine karşılık verdiğini ve eline taş alarak saldırmaya kalkınca da kendisine vurduğunu savunması, müştekinin soruşturma aşamasında bahçede konuşurken dalaşmaya başladıklarını beyan etmesi, sanık hakkında hakaret suçundan açılan kamu davasında suçun karşılıklı olarak işlenmiş olması nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi, oluş ve tüm dosya kapsamı karşısında sanık lehine TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, 2) Sanığın müşteki ...’yı kasten yaralama eylemine ilişkin olarak; müştekinin soruşturma aşamasında alınan beyanında suç tarihinde birlikte yaşadığı müşteki... ile sanık arasında çıkan kavgayı ayırmak için koştuğunu ve araladıklarını ve kavga esnasında yüzüne yumruklar geldiğini ifade etmesi, müştekinin yaralanmasına dair adli rapor içeriği ve tüm dosya kapsamı karşısında, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı delil elde edilememesi nedeniyle atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, 3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10/10/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
HÜKÜMLER: Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyete dair Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) Sanığın müşteki ...’ı kasten yaralama eylemine ilişkin olarak; sanığın ev sahibi olan müşteki ile evi tahliye etme nedeniyle çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğü ve tarafsız tanık bulunmayan olay nedeniyle müştekinin sanık sıfatıyla yargılandığı ve yaşamsal tehlikeye neden olacak şekilde kasten yaralama suçundan tecziyesine karar verilen 11.12.2014 tarihli ve 2014/54 Esas ve 2014/596 Karar sayılı hükmün Dairemizin 23/11/2017 tarihli ve 2017/6416 Esas ve 2017/15280 Karar sayılı ilamı ile “sanık hakkında TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi” gerekçesiyle bozulması, sanığın müştekinin küfür etmesi üzerine karşılık verdiğini ve eline taş alarak saldırmaya kalkınca da kendisine vurduğunu savunması, müştekinin soruşturma aşamasında bahçede konuşurken dalaşmaya başladıklarını beyan etmesi, sanık hakkında hakaret suçundan açılan kamu davasında suçun karşılıklı olarak işlenmiş olması nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi, oluş ve tüm dosya kapsamı karşısında sanık lehine TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, 2) Sanığın müşteki ...’yı kasten yaralama eylemine ilişkin olarak; müştekinin soruşturma aşamasında alınan beyanında suç tarihinde birlikte yaşadığı müşteki... ile sanık arasında çıkan kavgayı ayırmak için koştuğunu ve araladıklarını ve kavga esnasında yüzüne yumruklar geldiğini ifade etmesi, müştekinin yaralanmasına dair adli rapor içeriği ve tüm dosya kapsamı karşısında, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı delil elde edilememesi nedeniyle atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, 3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10/10/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.