Yargıtay 3. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2018/11356 K.2019/6435
Özet: Sanığın 2014, 2015 dolayılı tebliğ usulsüzlüğü ve değişmiş yasal düzenlemeler nedeniyle hak yoksunluğa yol açması nedeniyle, mahkeme kararının 2019'da açılan temyizde Bozulması kabul edildi.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanığın yokluğunda verilen hükmün, sanığın Digor Asliye Ceza Mahkemesince talimat suretiyle sorgusunun yapıldığı 12.09.2014 tarihli oturumda bildirdiği "No:273 ... Merkez ..." adresi yerine, doğrudan MERNİS adresine tebliğ edilmesi usulsüz olup, sanık müdafiinin öğrenme üzerine 16.10.2015 tarihli dilekçe verdiği anlaşılmakla, temyiz süresi yönünden eski hale getirme talebinin kabulü ile temyiz inceleme isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
1) 5271 sayılı CMK'nin 196/2. maddesine göre, alt sınırı beş yıldan az olmayan cezayı gerektiren 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d, son maddelerinde düzenlenen suçtan yargılanan sanığın mutlaka duruşmaya çağrılıp dinlenmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde talimat yoluyla elde edilen savunması ile yetinilip hüküm kurulması,
2) Kabule göre ise; Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 27.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanığın yokluğunda verilen hükmün, sanığın Digor Asliye Ceza Mahkemesince talimat suretiyle sorgusunun yapıldığı 12.09.2014 tarihli oturumda bildirdiği "No:273 ... Merkez ..." adresi yerine, doğrudan MERNİS adresine tebliğ edilmesi usulsüz olup, sanık müdafiinin öğrenme üzerine 16.10.2015 tarihli dilekçe verdiği anlaşılmakla, temyiz süresi yönünden eski hale getirme talebinin kabulü ile temyiz inceleme isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
1) 5271 sayılı CMK'nin 196/2. maddesine göre, alt sınırı beş yıldan az olmayan cezayı gerektiren 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d, son maddelerinde düzenlenen suçtan yargılanan sanığın mutlaka duruşmaya çağrılıp dinlenmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde talimat yoluyla elde edilen savunması ile yetinilip hüküm kurulması,
2) Kabule göre ise; Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 27.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.