Yargıtay 3. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2018/10188 K.2019/1079
1 kez atıf aldı 1 bozma bağlamı Sonraki kararlarda bu karara yapılan atıflar
Özet: Uyuşmazlık, 2009/349 ve 2011/867 kararlarında çocuk sanıklarla ilgili savunma, ceza takdiri ve menfaat çatışması konularında görülen temyiz talepleridir. Mahkeme, savunma eksiklikleri, takdiri indiriminde hatalar ve benzer müvekkillerin müdafiye atanması nedeniyle kararları bozmuş ve sonuca 24.01.2019 tarihli oy birliğiyle karar vermiştir.
MAHKEMESİ: Çocuk Mahkemesi
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) Ceza Genel Kurulunun 20.10.2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı kararında açıklandığı üzere, mağdura yönelik aynı eylemin failleri olarak yargılanan sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiğinden, somut olayda aralarında yakın akrabalık ilişkisi (kardeş) bulunan suça sürüklenen çocuklar ve müdafiinin savunmalarına göre aralarında menfaat çatışması bulunduğu anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuklarının savunmalarının ayrı müdafiiler yerine aynı müdafii tarafından yapılması suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 38/1. ve 5271 sayılı CMK'nin 152. maddelerine aykırı davranılm 2) Suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan Kartal 1. Çocuk Mahkemesinin 2009/349 Esas, 2011/867 Karar sayılı 02.11.2011 tarihli hükmünün o yer Cumhuriyet savcısı tarafından aleyhe temyiz edildiği, bu nedenle verilen sonuç cezanın kazanılmış hak oluşturmayacağı gözetilmeden inceleme konusu hükümde TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son, 31/3, 62. maddeleri ile bulunan 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezasının kazanılmış hak nedeniyle 2 yıl 1 ay hapis cezasına indirilmesi suretiyle suça sürüklenen çocuklar hakkında eksik ceza tayini,
3) Kabule göre de; suça sürüklenen çocuklar hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümlerde "duruşmalardaki hal ve tavırları lehine takdiri indirim nedeni kabul edildiğinden" bahisle TCK'nin 62. maddesi gereğince takdiri indirim hali uygulandığı halde, bu kez yargılama sürecinde pişmanlık göstermedikleri belirtilerek erteleme hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,
4) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.11.2016 tarih ve 217 - 425 sayılı kararı ve 20.02.2018 tarih ve 2017/612 Esas - 2018/49 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, hükümden önce son sözün duruşmada hazır bulunan suça sürüklenen çocuklara verilmesi gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuklar müdafiine verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 216/3. maddesine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca CMUK’un 326/son maddesi gereği istem gibi BOZULMASINA, 24.01.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) Ceza Genel Kurulunun 20.10.2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı kararında açıklandığı üzere, mağdura yönelik aynı eylemin failleri olarak yargılanan sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiğinden, somut olayda aralarında yakın akrabalık ilişkisi (kardeş) bulunan suça sürüklenen çocuklar ve müdafiinin savunmalarına göre aralarında menfaat çatışması bulunduğu anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuklarının savunmalarının ayrı müdafiiler yerine aynı müdafii tarafından yapılması suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 38/1. ve 5271 sayılı CMK'nin 152. maddelerine aykırı davranılm 2) Suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan Kartal 1. Çocuk Mahkemesinin 2009/349 Esas, 2011/867 Karar sayılı 02.11.2011 tarihli hükmünün o yer Cumhuriyet savcısı tarafından aleyhe temyiz edildiği, bu nedenle verilen sonuç cezanın kazanılmış hak oluşturmayacağı gözetilmeden inceleme konusu hükümde TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son, 31/3, 62. maddeleri ile bulunan 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezasının kazanılmış hak nedeniyle 2 yıl 1 ay hapis cezasına indirilmesi suretiyle suça sürüklenen çocuklar hakkında eksik ceza tayini,
3) Kabule göre de; suça sürüklenen çocuklar hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümlerde "duruşmalardaki hal ve tavırları lehine takdiri indirim nedeni kabul edildiğinden" bahisle TCK'nin 62. maddesi gereğince takdiri indirim hali uygulandığı halde, bu kez yargılama sürecinde pişmanlık göstermedikleri belirtilerek erteleme hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,
4) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.11.2016 tarih ve 217 - 425 sayılı kararı ve 20.02.2018 tarih ve 2017/612 Esas - 2018/49 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, hükümden önce son sözün duruşmada hazır bulunan suça sürüklenen çocuklara verilmesi gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuklar müdafiine verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 216/3. maddesine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca CMUK’un 326/son maddesi gereği istem gibi BOZULMASINA, 24.01.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.