Yargıtay 3. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/15892 K.2018/11668
Özet: Uyuşmazlık, Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2017/15892 E., 2018/11668 K. davasındaki mahkumiyet kararının çeşitli hatalar içerdiği iddiaları üzerine temyiz edildi; başlıca sorunlar arasında haksız tahrik nedeniyle ceza indirimi, altta sınırdan cezaya tayin edilmesi, ceza süresinde eksi miktar ve 53. maddede hak yoksunluklarının yanlış uygulanması bulunmaktadır. Mahkeme, temyiz itirazlarını değerlendirerek kararın bir kısmını bozdu ve geçerli ceza süresini ve yoksunluk uygulamasını düzeltti.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM: Mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: Diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak;
1) Sanıkların, mağduru organlarından ikisinin (sol üst, sol alt ekstremiteler) işlevinin sürekli zayıflamasına, konuşmasında sürekli zorluğa, yüzünde sabit ize, yaşamını tehlikeye sokan bir duruma ve iyileşmesi olanağı bulunmayan bir hastalığa (posttravmatik epilepsi) neden olacak şekilde yaraladıkları olayda, birden fazla nitelikli halin bir arada bulunması nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nin 3. maddesinde belirtilen orantılılık ilkesi gözetilerek ve aynı Kanunun 61. maddesi nazara alınarak temel cezanın üst sınırdan belirlenmesi yerine alt sınırdan tayin edilmesi, 2) Mağdurun cezaevinde kendisiyle aynı koğuşta kalan sanıklara teyzesinin kızına tecavüz ettiğini ayrıntılarıyla anlatmasının sanıklar yönünden haksız tahrik oluşturmayacağı, mağdurdan kaynaklanan ve sanıklara yönelen başkaca haksız tahrik oluşturacak herhangi bir söz veya eylem de bulunmadığı halde yazılı gerekçe ile sanıklar lehine TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanması ve en üst oranda cezada indirim yapılması suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi, 3) Sanıklar hakkında TCK'nin 86/1-a-b-c-d maddeleri gereğince belirlenen 2 hapis cezasında, TCK'nin 87/2-a maddesi gereğince 2 kat artırım yapıldığında 6 yıl hapis cezasına hükmedilmesi gerektiği halde 4 yıl hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayini, 4) Sanıkların eylemi ile TCK'nin 87. maddesinin 1. fıkrası ile aynı maddenin 2. fıkrasında yazılı sonuçların gerçekleşmesi nedeniyle haklarında sadece en ağır cezayı gerektiren sonuçtan dolayı bir defa uygulama yapılması yerine yazılı şekilde TCK'nin 87/1-a-b-c-d ve 87/2-a maddelerinin birlikte uygulanması, 5) Sanık hakkında TCK’nin 53. maddesi gereğince hak yoksunlukları uygulanırken, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas - 2015/85 sayılı Kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca CMUK'un 326/son maddesi gereğince ceza süresi yönünden kazanılmış hakları saklı tutulmak üzere BOZULMASINA, 27.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: Diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak;
1) Sanıkların, mağduru organlarından ikisinin (sol üst, sol alt ekstremiteler) işlevinin sürekli zayıflamasına, konuşmasında sürekli zorluğa, yüzünde sabit ize, yaşamını tehlikeye sokan bir duruma ve iyileşmesi olanağı bulunmayan bir hastalığa (posttravmatik epilepsi) neden olacak şekilde yaraladıkları olayda, birden fazla nitelikli halin bir arada bulunması nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nin 3. maddesinde belirtilen orantılılık ilkesi gözetilerek ve aynı Kanunun 61. maddesi nazara alınarak temel cezanın üst sınırdan belirlenmesi yerine alt sınırdan tayin edilmesi, 2) Mağdurun cezaevinde kendisiyle aynı koğuşta kalan sanıklara teyzesinin kızına tecavüz ettiğini ayrıntılarıyla anlatmasının sanıklar yönünden haksız tahrik oluşturmayacağı, mağdurdan kaynaklanan ve sanıklara yönelen başkaca haksız tahrik oluşturacak herhangi bir söz veya eylem de bulunmadığı halde yazılı gerekçe ile sanıklar lehine TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanması ve en üst oranda cezada indirim yapılması suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi, 3) Sanıklar hakkında TCK'nin 86/1-a-b-c-d maddeleri gereğince belirlenen 2 hapis cezasında, TCK'nin 87/2-a maddesi gereğince 2 kat artırım yapıldığında 6 yıl hapis cezasına hükmedilmesi gerektiği halde 4 yıl hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayini, 4) Sanıkların eylemi ile TCK'nin 87. maddesinin 1. fıkrası ile aynı maddenin 2. fıkrasında yazılı sonuçların gerçekleşmesi nedeniyle haklarında sadece en ağır cezayı gerektiren sonuçtan dolayı bir defa uygulama yapılması yerine yazılı şekilde TCK'nin 87/1-a-b-c-d ve 87/2-a maddelerinin birlikte uygulanması, 5) Sanık hakkında TCK’nin 53. maddesi gereğince hak yoksunlukları uygulanırken, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas - 2015/85 sayılı Kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca CMUK'un 326/son maddesi gereğince ceza süresi yönünden kazanılmış hakları saklı tutulmak üzere BOZULMASINA, 27.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.