Yargıtay 3. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2016/5048 K.2016/20838
Özet: Asliye Ceza Mahkemesi, sanıkların mahkumiyetini, sanık …'un temyiz isteminin 19/01/2015 tarihli ek kararda usul ve yasaya aykırı yön bulunmadan, 19/12/2016’da oybirliğiyle, red kararını ve ek kararını onaylayarak, temyizleri reddetti.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM: Sanıkların mahkumiyetine, sanık ...'un temyiz isteminin reddine dair
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) ...'ın temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanığın yokluğunda verilip 06.05.2014 tarihinde tebliğ edilen hükme karşı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesinde gösterilen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra sanığın 20/07/2015 tarihli dilekçe ile yaptığı temyiz isteğinin reddine ilişkin 19/01/2015 tarihli ek kararda usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığından, sanığın temyiz itirazlarının reddi ile redde ilişkin ek kararın isteme uygun olarak ONANMASINA,
2) ... ve ...'ın temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanıklar hakkında birden fazla kişiyle birden fazla görevli memura görevi yaptırmamak suçu için TCK'nin 265/3 ve 43/2-1 maddelerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.
Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıkların temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA, 19.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Sanıkların mahkumiyetine, sanık ...'un temyiz isteminin reddine dair
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) ...'ın temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanığın yokluğunda verilip 06.05.2014 tarihinde tebliğ edilen hükme karşı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesinde gösterilen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra sanığın 20/07/2015 tarihli dilekçe ile yaptığı temyiz isteğinin reddine ilişkin 19/01/2015 tarihli ek kararda usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığından, sanığın temyiz itirazlarının reddi ile redde ilişkin ek kararın isteme uygun olarak ONANMASINA,
2) ... ve ...'ın temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanıklar hakkında birden fazla kişiyle birden fazla görevli memura görevi yaptırmamak suçu için TCK'nin 265/3 ve 43/2-1 maddelerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.
Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıkların temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA, 19.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.