Yargıtay 3. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2015/30207 K.2016/8293
1 kez atıf aldı 1 bozma bağlamı Sonraki kararlarda bu karara yapılan atıflar
Özet: Uyuşmazlık, çocuğun kasten yaralama suçundan verilen hapis cezasının miktarının ve uygulanma şartlarının 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca haklı bir şekilde belirlenip belirlenmediği konusundaki temyiz itirazlarıdır. Mahkeme, çocuğun haklarını koruyacak şekilde 5237 sayılı TCK’nin ilgili maddelerine göre hapis cezasını yeniden değerlendirerek, 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezasına karar verip, bu kararı bozmamış ve temyiz itirazlarını reddetmiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM: çocuğun mahkumiyetine dair
Mahalli mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucu verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
çocuk hakkında, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle uygulanması gereken 6 ay 20 gün hapis cezası miktar itibariyle 5237 sayılı TCK'nin 50/3. maddesi kapsamında kalmakta ise de, çocuğun, müştekiyi silahtan sayılan cisimle vurmak suretiyle yüzünde sabit ize neden olacak şekilde yaralaması eyleminden dolayı, bozmadan önceki yargılamada 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c-son maddeleri gereğince ceza tayini yerine, temel cezanın 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesinden belirlendiği ve 87/1-son maddesinin de tatbik edilmemesi suretiyle eksik ceza tayin edildiği, mahkemece doğru uygulama yapılmış olsa idi 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c-son, 31/3 ve 62. maddeleri gereğince 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezasına hükmedilmesi gerekeceği, bu durumda da 5237 sayılı TCK'nin 50/3. maddesinin uygulanma imkanının olmayacağı anlaşılmakla, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.03.2008 gün ve 2008/6-47 esas, 2008/43 sayılı kararında da belirtildiği üzere çocuğa daha önceden bir kez tanınmış olan atıfetin genişletilmesi durumunda hakkaniyete aykırı sonuçların doğmasına, adalet ve eşitlik ilkelerinin zedelenmesine yol açılmış olunacağından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) çocuk hakkında Mahkemenin 15.03.2012 tarih ve 2010/106 esas-2012/138 esas sayılı ilamı ile kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 86/3-e, 87/1-c, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezasına ilişkin ilk mahkumiyet hükmünün yalnızca çocuk tarafından temyiz edilmesine, çocuk aleyhine bir temyiz bulunmamasına ve Dairemiz tarafından hükmün 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak saklı tutularak bozulmasına rağmen, bozmadan sonra yapılan yargılamada çocuk hakkında ceza miktarı bakımından kazanılmış hak gözetilmemek suretiyle 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesine aykırı davranılması,
2) Kabule göre de, 5237 sayılı TCK'nin 51/1. maddesine göre, fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış kişiler açısından ertelemeye konu edilebilecek hapis cezasının üst sınırının üç yıl olduğu gözetilmeksizin, 5237 sayılı TCK'nin 51/1. maddesine uygun yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden, çocuk hakkında hükmolunan 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezasının süresi itibariyle koşullarının bulunmadığı gerekçesiyle ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: çocuğun mahkumiyetine dair
Mahalli mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucu verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
çocuk hakkında, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle uygulanması gereken 6 ay 20 gün hapis cezası miktar itibariyle 5237 sayılı TCK'nin 50/3. maddesi kapsamında kalmakta ise de, çocuğun, müştekiyi silahtan sayılan cisimle vurmak suretiyle yüzünde sabit ize neden olacak şekilde yaralaması eyleminden dolayı, bozmadan önceki yargılamada 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c-son maddeleri gereğince ceza tayini yerine, temel cezanın 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesinden belirlendiği ve 87/1-son maddesinin de tatbik edilmemesi suretiyle eksik ceza tayin edildiği, mahkemece doğru uygulama yapılmış olsa idi 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c-son, 31/3 ve 62. maddeleri gereğince 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezasına hükmedilmesi gerekeceği, bu durumda da 5237 sayılı TCK'nin 50/3. maddesinin uygulanma imkanının olmayacağı anlaşılmakla, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.03.2008 gün ve 2008/6-47 esas, 2008/43 sayılı kararında da belirtildiği üzere çocuğa daha önceden bir kez tanınmış olan atıfetin genişletilmesi durumunda hakkaniyete aykırı sonuçların doğmasına, adalet ve eşitlik ilkelerinin zedelenmesine yol açılmış olunacağından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) çocuk hakkında Mahkemenin 15.03.2012 tarih ve 2010/106 esas-2012/138 esas sayılı ilamı ile kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 86/3-e, 87/1-c, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezasına ilişkin ilk mahkumiyet hükmünün yalnızca çocuk tarafından temyiz edilmesine, çocuk aleyhine bir temyiz bulunmamasına ve Dairemiz tarafından hükmün 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak saklı tutularak bozulmasına rağmen, bozmadan sonra yapılan yargılamada çocuk hakkında ceza miktarı bakımından kazanılmış hak gözetilmemek suretiyle 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesine aykırı davranılması,
2) Kabule göre de, 5237 sayılı TCK'nin 51/1. maddesine göre, fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış kişiler açısından ertelemeye konu edilebilecek hapis cezasının üst sınırının üç yıl olduğu gözetilmeksizin, 5237 sayılı TCK'nin 51/1. maddesine uygun yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden, çocuk hakkında hükmolunan 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezasının süresi itibariyle koşullarının bulunmadığı gerekçesiyle ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.