Yargıtay 3. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2015/21163 K.2016/5730
Özet: Sulh Ceza Mahkemesi, mahalli mahkemece verilen “ceza verilmesine yer olmadığına dair” hükmü, meşru savunma koşulları bulunmayan olayda yasal olmayan gerekçeyle eylemlerin meşru müdafaa kapsamında değerlendirilerek yazılı ceza verilmesine yer olmadığına karar verirken kararını bozmak suretiyle 7.03.2016 tarihinde oybirliğiyle bozdu.
MAHKEMESİ: Sulh Ceza Mahkemesi
HÜKÜM: Ceza verilmesine yer olmadığına dair
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Mağdur sanıkların aşamalardaki anlatımlarına, mağdur ...'un adli raporu içeriğine ve tüm dosya kapsamına göre, sanıkların olay tarihinde birlikte alkol aldıkları sırada aralarında çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğü ve mağdur sanıkların karşılıklı olarak birbirlerini yaraladıkları anlaşılmakla, dosya kapsamına göre ilk haksız hareketin hangi taraftan kaynaklandığının kesin olarak anlaşılamaması nedeniyle, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238-367 sayılı kararı ve Ceza Dairelerinin duraksamasız uygulamaları da dikkate alınarak, sanıkların haksız tahrik altında basit kasten yaralama suçundan sorumlu tutulmaları gerekirken, meşru savunma koşullarının bulunmadığı olayda “... kimin kime öncelikle vurduğunun tespit edilemediği...” şeklinde yasal olmayan gerekçeyle eylemlerin meşru müdafaa kapsamında gerçekleştirildiği değerlendirilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,
2) Kabule göre de, hukuka uygunluk nedeni olan meşru savunma halinde, 5237 sayılı TCK'nin 25/1. maddesi delaletiyle 5271 sayılı CMK'nin 223/2-d maddesi gereğince beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca kısmen istem gibi BOZULMASINA 07.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Ceza verilmesine yer olmadığına dair
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Mağdur sanıkların aşamalardaki anlatımlarına, mağdur ...'un adli raporu içeriğine ve tüm dosya kapsamına göre, sanıkların olay tarihinde birlikte alkol aldıkları sırada aralarında çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğü ve mağdur sanıkların karşılıklı olarak birbirlerini yaraladıkları anlaşılmakla, dosya kapsamına göre ilk haksız hareketin hangi taraftan kaynaklandığının kesin olarak anlaşılamaması nedeniyle, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238-367 sayılı kararı ve Ceza Dairelerinin duraksamasız uygulamaları da dikkate alınarak, sanıkların haksız tahrik altında basit kasten yaralama suçundan sorumlu tutulmaları gerekirken, meşru savunma koşullarının bulunmadığı olayda “... kimin kime öncelikle vurduğunun tespit edilemediği...” şeklinde yasal olmayan gerekçeyle eylemlerin meşru müdafaa kapsamında gerçekleştirildiği değerlendirilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,
2) Kabule göre de, hukuka uygunluk nedeni olan meşru savunma halinde, 5237 sayılı TCK'nin 25/1. maddesi delaletiyle 5271 sayılı CMK'nin 223/2-d maddesi gereğince beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca kısmen istem gibi BOZULMASINA 07.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.