Yargıtay 3. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2013/25599 K.2014/13426
Özet: Sulh Ceza Mahkemesi, 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik uyarınca sanığın eyleminin meşru müdafaa kapsamında olmadığını, CMK 223/2-d ve 223/3-c maddeleriyle beraat yerine ceza verilmediğini ancak temyiz sürecinde mahkeme tarafından hatalı karar verildiğini tespit ederek, 01/04/2014’e oy birliğiyle kararı bozdu.
MAHKEMESİ: Sulh Ceza Mahkemesi
HÜKÜM: Ceza verilmesine yer olmadığına
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Katılan ile sanık arasında hayvan otlatma meselesi yüzünden meydana gelen karşılıklı kavgada katılanı adli raporda belirtildiği şekilde, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde yaraladığı kabul edilen sanık hakkında, eylemin 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik altında işlenip işlenmediği tartışılarak hükme varılması gerekirken; yazılı şekilde uygulama olanağı bulunmayan TCK'nin 25 ve 5271 sayılı CMK'nin 223/3-c maddesi gereği ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,
2) Kabule göre de, sanığın eyleminin meşru müdafaa kapsamında kaldığının kabulü karşısında 5271 sayılı CMK'nin 223/2-d maddesi gereğince sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 01/04/2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Ceza verilmesine yer olmadığına
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Katılan ile sanık arasında hayvan otlatma meselesi yüzünden meydana gelen karşılıklı kavgada katılanı adli raporda belirtildiği şekilde, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde yaraladığı kabul edilen sanık hakkında, eylemin 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik altında işlenip işlenmediği tartışılarak hükme varılması gerekirken; yazılı şekilde uygulama olanağı bulunmayan TCK'nin 25 ve 5271 sayılı CMK'nin 223/3-c maddesi gereği ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,
2) Kabule göre de, sanığın eyleminin meşru müdafaa kapsamında kaldığının kabulü karşısında 5271 sayılı CMK'nin 223/2-d maddesi gereğince sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 01/04/2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.