Yargıtay 3. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2013/24518 K.2014/859
Özet: (1) Uyuşmazlık, sanık A.K.’ın kasten yaralama suçundan mahkum edilmesi ve 5 yıl hapis cezasının mükerrir infaz rejimine tabi tutulup denetimli serbestlik tedbirinin uygulanması konusundaki kanun yararına bozma talebidir. (2) Mahkeme, sanığın mükerrir olduğu kabul edilerek 5237 sayılı Kanun’un 58. maddesi uyarınca infaz rejimine tabi tutulmasını ve denetimli serbestlik tedbirini onaylamış, ancak Kocaeli 1. Sulh Ceza Mahkemesinin ilgili kararının tekerrüre esas alınamayacağını belirterek bu kararı bozulması gerektiğini hükmetmiştir.
Tebliğname No: 2013/273187- Kanun Yararına Bozma
MAHKEMESİ: Urla Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ VE NO: 16.11.2011 - 2010/185 esas, 2011/896 karar
SUÇ: Kasten yaralama suçu
Kasten yaralama suçundan sanık A.K..'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 87/1-d-son maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkında aynı kanunun 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına dair Urla Asliye Ceza Mahkemesinin 16.11.2011 tarihli ve 2010/185 esas, 2011/896 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 05.08.2013 tarih ve 2013/12646-50008 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 10.09.2013 tarih ve 2013/273187 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre, Sanığın mükerrir olduğu kabul edilerek 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına, cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmiş ise de; tekerrüre esas kabul edilen Kocaeli 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 16/04/2007 tarihli ve 2006/462 esas, 2007/265 karar sayılı ilamının 5237 sayılı Kanun'un 191/6. maddesi delaleti ile 191/2-4. maddesi hükümlerine göre hükmedilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbir kararı olması dolayısıyla söz konusu mahkumiyet kaydının tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanığa atılı TCK'nin 87/1-d-son maddesinde öngörülen cezanın alt sınırının 5 yıl hapis cezası olması nedeniyle, savunmasının yargılamayı yapan mahkemece alınması gerektiği gözetilmeyerek, savunmasının 22.10.2010 günü talimat yoluyla Kocaeli 4. Asliye Ceza Mahkemesinde aldırılması suretiyle CMK'nin 196/2. maddesine muhalefet edilmesi hususunun kanun yararına bozma sebebi yapılıp yapılmayacağının takdiri için, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 15.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
MAHKEMESİ: Urla Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ VE NO: 16.11.2011 - 2010/185 esas, 2011/896 karar
SUÇ: Kasten yaralama suçu
Kasten yaralama suçundan sanık A.K..'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 87/1-d-son maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkında aynı kanunun 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına dair Urla Asliye Ceza Mahkemesinin 16.11.2011 tarihli ve 2010/185 esas, 2011/896 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 05.08.2013 tarih ve 2013/12646-50008 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 10.09.2013 tarih ve 2013/273187 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre, Sanığın mükerrir olduğu kabul edilerek 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına, cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmiş ise de; tekerrüre esas kabul edilen Kocaeli 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 16/04/2007 tarihli ve 2006/462 esas, 2007/265 karar sayılı ilamının 5237 sayılı Kanun'un 191/6. maddesi delaleti ile 191/2-4. maddesi hükümlerine göre hükmedilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbir kararı olması dolayısıyla söz konusu mahkumiyet kaydının tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanığa atılı TCK'nin 87/1-d-son maddesinde öngörülen cezanın alt sınırının 5 yıl hapis cezası olması nedeniyle, savunmasının yargılamayı yapan mahkemece alınması gerektiği gözetilmeyerek, savunmasının 22.10.2010 günü talimat yoluyla Kocaeli 4. Asliye Ceza Mahkemesinde aldırılması suretiyle CMK'nin 196/2. maddesine muhalefet edilmesi hususunun kanun yararına bozma sebebi yapılıp yapılmayacağının takdiri için, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 15.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.