Yargıtay 3. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2013/13850 K.2014/1455
ÖzetHer cümle kararın kendi metninden doğrulandı.
Karar yönü: Kısmen bozma
Uyuşmazlık
Sanığın mahkumiyet hükmünde, mükerrirlere özgü infaz rejimi ile denetimli serbestlik süresinin belirlenmesi ve hak yoksunluklarının süresinin tayini hususları tartışılmaktadır.
Kaynak pasajlar (3)
- 1) 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik ve Tedbirlerinin İnfazı Hakkında kanunun 108. maddesinin 4, 5 ve 6. fıkralarına göre, denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevi, hükmü veren mahkemeye değil, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan mahkemeye ait olup, mahkumiyet hükmünde, mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 58/7 maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, denetimli serbestlik süresinin belirlenmesi,
- 2) 5237 sayılı TCK'nin 53/1-c maddesi hükmünün TCK'nin 53/3. maddesine göre "kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri" bakımından şartla tahliye tarihine kadar, diğer yetkiler bakımından ise infazın tamamlanmasına kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,
- Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının hak yoksunlukları ile ilgili kısmının "5237 sayılı TCK'nin 53/1- a, b, c, d, e bentlerinde yazılı hakları kullanmaktan mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar TCK'nin 53/1-c maddesinde yazılı velayet, vesayet ve kayyımlığa ait yetkileri kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan TCK'nin 53/3. maddesi hükmü gereğince şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılmasına" şeklinde değiştirilmesi, denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kısımdan "1 yıl" ifadesinin kaldırılması ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Gerekçe
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, denetimli serbestlik süresini belirleme görevinin infaz aşamasındaki mahkemeye ait olduğunu ve hak yoksunluklarının TCK'nin 53/3. maddesi uyarınca alt soy üzerindeki yetkiler bakımından şartla tahliye tarihine kadar uygulanması gerektiğini tespit etmiştir.
Kaynak pasajlar (3)
- 1) 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik ve Tedbirlerinin İnfazı Hakkında kanunun 108. maddesinin 4, 5 ve 6. fıkralarına göre, denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevi, hükmü veren mahkemeye değil, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan mahkemeye ait olup, mahkumiyet hükmünde, mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 58/7 maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, denetimli serbestlik süresinin belirlenmesi,
- 2) 5237 sayılı TCK'nin 53/1-c maddesi hükmünün TCK'nin 53/3. maddesine göre "kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri" bakımından şartla tahliye tarihine kadar, diğer yetkiler bakımından ise infazın tamamlanmasına kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,
- Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının hak yoksunlukları ile ilgili kısmının "5237 sayılı TCK'nin 53/1- a, b, c, d, e bentlerinde yazılı hakları kullanmaktan mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar TCK'nin 53/1-c maddesinde yazılı velayet, vesayet ve kayyımlığa ait yetkileri kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan TCK'nin 53/3. maddesi hükmü gereğince şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılmasına" şeklinde değiştirilmesi, denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kısımdan "1 yıl" ifadesinin kaldırılması ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Sonuç
Sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünün infaz rejimi ve hak yoksunluklarının süresi yönünden hukuka aykırı olduğu ileri sürülmüştür. Yargıtay 3. Ceza Dairesi, infaz ve hak yoksunluklarına ilişkin hatalı kısımları düzelterek hükmün kısmen bozulmasına ve düzeltilerek onanmasına karar vermiştir.
Kaynak pasajlar (3)
- 1) 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik ve Tedbirlerinin İnfazı Hakkında kanunun 108. maddesinin 4, 5 ve 6. fıkralarına göre, denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevi, hükmü veren mahkemeye değil, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan mahkemeye ait olup, mahkumiyet hükmünde, mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 58/7 maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, denetimli serbestlik süresinin belirlenmesi,
- 2) 5237 sayılı TCK'nin 53/1-c maddesi hükmünün TCK'nin 53/3. maddesine göre "kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri" bakımından şartla tahliye tarihine kadar, diğer yetkiler bakımından ise infazın tamamlanmasına kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,
- Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının hak yoksunlukları ile ilgili kısmının "5237 sayılı TCK'nin 53/1- a, b, c, d, e bentlerinde yazılı hakları kullanmaktan mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar TCK'nin 53/1-c maddesinde yazılı velayet, vesayet ve kayyımlığa ait yetkileri kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan TCK'nin 53/3. maddesi hükmü gereğince şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılmasına" şeklinde değiştirilmesi, denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kısımdan "1 yıl" ifadesinin kaldırılması ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Dayanak
5275 sayılı Ceza ve Güvenlik ve Tedbirlerinin İnfazı Hakkında kanun m. 1085275 sayılı Ceza ve Güvenlik ve Tedbirlerinin İnfazı Hakkında kanun m. 108/45275 sayılı Ceza ve Güvenlik ve Tedbirlerinin İnfazı Hakkında kanun m. 108/55275 sayılı Ceza ve Güvenlik ve Tedbirlerinin İnfazı Hakkında kanun m. 108/65237 sayılı TCK m. 58/75237 sayılı TCK m. 53/1-c5237 sayılı TCK m. 53/35320 sayılı Yasa m. 8/11412 sayılı CMUK m. 3211412 sayılı CMUK m. 322
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM: Sanığın mahkumiyetine dair,
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Dosya içerisinde bulunan ... ... Devlet Hastanesi, ... Adli Tıp Şube Müdürlüğü ve ... Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nün raporlarında, mağdurdaki yaralanmanın sabit ize neden olmayacağı açıkça belirlenmiş olup, hüküm kurmaya yeterli ve yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki 1 numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik ve Tedbirlerinin İnfazı Hakkında kanunun 108. maddesinin 4, 5 ve 6. fıkralarına göre, denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevi, hükmü veren mahkemeye değil, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan mahkemeye ait olup, mahkumiyet hükmünde, mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 58/7 maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, denetimli serbestlik süresinin belirlenmesi,
2) 5237 sayılı TCK'nin 53/1-c maddesi hükmünün TCK'nin 53/3. maddesine göre "kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri" bakımından şartla tahliye tarihine kadar, diğer yetkiler bakımından ise infazın tamamlanmasına kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının hak yoksunlukları ile ilgili kısmının "5237 sayılı TCK'nin 53/1- a, b, c, d, e bentlerinde yazılı hakları kullanmaktan mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar TCK'nin 53/1-c maddesinde yazılı velayet, vesayet ve kayyımlığa ait yetkileri kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan TCK'nin 53/3. maddesi hükmü gereğince şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılmasına" şeklinde değiştirilmesi, denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kısımdan "1 yıl" ifadesinin kaldırılması ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Sanığın mahkumiyetine dair,
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Dosya içerisinde bulunan ... ... Devlet Hastanesi, ... Adli Tıp Şube Müdürlüğü ve ... Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nün raporlarında, mağdurdaki yaralanmanın sabit ize neden olmayacağı açıkça belirlenmiş olup, hüküm kurmaya yeterli ve yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki 1 numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik ve Tedbirlerinin İnfazı Hakkında kanunun 108. maddesinin 4, 5 ve 6. fıkralarına göre, denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevi, hükmü veren mahkemeye değil, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan mahkemeye ait olup, mahkumiyet hükmünde, mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 58/7 maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, denetimli serbestlik süresinin belirlenmesi,
2) 5237 sayılı TCK'nin 53/1-c maddesi hükmünün TCK'nin 53/3. maddesine göre "kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri" bakımından şartla tahliye tarihine kadar, diğer yetkiler bakımından ise infazın tamamlanmasına kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının hak yoksunlukları ile ilgili kısmının "5237 sayılı TCK'nin 53/1- a, b, c, d, e bentlerinde yazılı hakları kullanmaktan mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar TCK'nin 53/1-c maddesinde yazılı velayet, vesayet ve kayyımlığa ait yetkileri kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan TCK'nin 53/3. maddesi hükmü gereğince şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılmasına" şeklinde değiştirilmesi, denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kısımdan "1 yıl" ifadesinin kaldırılması ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.