Yargıtay 3. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2013/13133 K.2013/25809
Özet: (1) Uyuşmazlık, sanığın kasten yaralama suçundan hüküm giymesi ve aynı zamanda akıl hastalığı nedeniyle cezai ehliyetinin olup olmadığı konusundaki kanun yararına bozma talebidir. (2) Mahkeme, sanığın akıl hastası olduğunu kabul ederek ceza vermeyi reddetti, koruma ve tedavi amaçlı güvenlik tedbirine karar vererek hükmün diğer kısımlarını aynen bırakmıştır.
Kasten yaralama suçunda sanık ...'nun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/1, 86/3-e, 87/3, 39/1-2-c. maddeleri uyarınca 1 yıl 4 ay 22 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53. maddesi uyarınca belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına, aynı Kanun'un 32/son ve 57/1. maddeleri gereğince güvenlik tedbirlerinin uygulanması ile sanığın koruma ve tedavi altına alınmasına ilişkin Tarsus 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/09/2012 tarihli ve 2010/243 Esas, 2012/256 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 18.03.2013 tarih ve 2012/4478-17965 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 10.04.2013 tarih ve 2013/108992 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun "Akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayamayan veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneği önemli derecede azalmış olan kişiye ceza verilmez. Ancak, bu kişiler hakkında güvenlik tedbirine hükmolunur.", 32/1 ve "Fiili işlediği sırada akıl hastası olan kişi hakkında, koruma ve tedavi amaçlı olarak güvenlik tedbirine hükmedilir. Hakkında güvenlik tedbirine hükmedilen akıl hastaları, yüksek güvenlikli sağlık kurumlarında koruma ve tedavi altına alınırlar." şeklindeki 57/1. maddeleri karşısında, dosya kapsamında bulunan 16/04/2012 tarihli sağlık raporu ile akıl hastası olduğunun tespiti yapılan sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ve koruyucu, tedavi edici güvenlik tedbirine hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Tarsus 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.09.2012 tarih ve 2010/243 Esas, 2012/256 sayılı Kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanığın suç tarihi itibariyle mevcut akıl hastalığının işlediği fiilin anlam ve sonuçlarını algılamasını ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğini ortadan kaldırıcı niteliği itibariyle cezai ehliyetinin olmadığı anlaşılmış hakkında 5237 sayılı TCK'nin 32/1. maddesi delaletiyle 5271 sayılı CMK'nin 223/3-a maddesi gereğince CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 5237 sayılı TCK'nin 57/1. maddesi gereğince koruma ve tedavi amaçlı olarak güvenlik tedbirine hükmedilmesine, infazın bu şekilde yapılmasına, hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Mezkur ihbarnamede;
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun "Akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayamayan veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneği önemli derecede azalmış olan kişiye ceza verilmez. Ancak, bu kişiler hakkında güvenlik tedbirine hükmolunur.", 32/1 ve "Fiili işlediği sırada akıl hastası olan kişi hakkında, koruma ve tedavi amaçlı olarak güvenlik tedbirine hükmedilir. Hakkında güvenlik tedbirine hükmedilen akıl hastaları, yüksek güvenlikli sağlık kurumlarında koruma ve tedavi altına alınırlar." şeklindeki 57/1. maddeleri karşısında, dosya kapsamında bulunan 16/04/2012 tarihli sağlık raporu ile akıl hastası olduğunun tespiti yapılan sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ve koruyucu, tedavi edici güvenlik tedbirine hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Tarsus 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.09.2012 tarih ve 2010/243 Esas, 2012/256 sayılı Kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanığın suç tarihi itibariyle mevcut akıl hastalığının işlediği fiilin anlam ve sonuçlarını algılamasını ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğini ortadan kaldırıcı niteliği itibariyle cezai ehliyetinin olmadığı anlaşılmış hakkında 5237 sayılı TCK'nin 32/1. maddesi delaletiyle 5271 sayılı CMK'nin 223/3-a maddesi gereğince CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 5237 sayılı TCK'nin 57/1. maddesi gereğince koruma ve tedavi amaçlı olarak güvenlik tedbirine hükmedilmesine, infazın bu şekilde yapılmasına, hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.