Yargıtay 3. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2012/22471 K.2013/24035
Özet: Mahkeme, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının tespit edilememesi nedeniyle haksız tahrik hükmünün uygulanmasına ve 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine göre hak yoksunluğuna karar verilmesi nedeniyle sanıkların mahkumiyetine itirazı kabul ederek kararını bozdu.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) Ceza Genel Kurulu'nun ve Ceza Dairelerin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının belirlenemediği hallerde, şüpheli kalan bu halden sanığın yararlandırılması suretiyle yaralama eyleminin haksız tahrik altında gerçekleştirildiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeyerek, ilk haksız hareketin kimin tarafından yapıldığının tespit edilemediğinin kabulüne rağmen yargılama konusu olay ile ilgili olarak sanıklar hakkında isabetsiz olarak yazılı gerekçe ile haksız tahrik hükmünün uygulanmaması,
2) Hapis cezasının kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına karar verilmemesi,
3) Sanık hakkında düzenlenen iddianamede 5237 sayılı TCK'nin 87/1-d (son) maddesinin belirtilmemesi ve yargılama aşamasında da sanığa ek savunma hakkı tanınmadan bu madde gereğince cezasından artırım yapılarak savunma hakkının kısıtlanması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10/6/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) Ceza Genel Kurulu'nun ve Ceza Dairelerin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının belirlenemediği hallerde, şüpheli kalan bu halden sanığın yararlandırılması suretiyle yaralama eyleminin haksız tahrik altında gerçekleştirildiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeyerek, ilk haksız hareketin kimin tarafından yapıldığının tespit edilemediğinin kabulüne rağmen yargılama konusu olay ile ilgili olarak sanıklar hakkında isabetsiz olarak yazılı gerekçe ile haksız tahrik hükmünün uygulanmaması,
2) Hapis cezasının kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına karar verilmemesi,
3) Sanık hakkında düzenlenen iddianamede 5237 sayılı TCK'nin 87/1-d (son) maddesinin belirtilmemesi ve yargılama aşamasında da sanığa ek savunma hakkı tanınmadan bu madde gereğince cezasından artırım yapılarak savunma hakkının kısıtlanması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10/6/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.