Yargıtay 3. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2012/12744 K.2012/16478
Yaralama suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı sayılı Türk Ceza Kanununun 86/1, 86/3-a, 62,52. maddeleri gereğince 4000 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Kahramanmaraş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.07.2011 tarihli ve 2010/383 esas, 2011/750 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 21.03.2012 tarih ve 2012/4719-17360 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 03.04.2012 tarih ve 2012/93680 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre; sanık hakkında müşteki sanık ...'e karşı gerçekleştirdiği iddia edilen yaralama eyleminden dolayı 5237 sayılı Kanunun 86/2. maddesi ile cezalandırılması istemiyle iddianameyle kamu davası açıldığı halde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 226. maddesi uyarınca sanığa ek savunma hakkı tanınmadan 5237 sayılı Kanunun 86/1, 86/3-a maddeleri gereğince mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden Kahramanmaraş 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 05.07.2011 ... ve 2010/383 esas, 2011/750 sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sonraki işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Mezkur ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre; sanık hakkında müşteki sanık ...'e karşı gerçekleştirdiği iddia edilen yaralama eyleminden dolayı 5237 sayılı Kanunun 86/2. maddesi ile cezalandırılması istemiyle iddianameyle kamu davası açıldığı halde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 226. maddesi uyarınca sanığa ek savunma hakkı tanınmadan 5237 sayılı Kanunun 86/1, 86/3-a maddeleri gereğince mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden Kahramanmaraş 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 05.07.2011 ... ve 2010/383 esas, 2011/750 sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sonraki işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.