Yargıtay 3. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2011/37835 K.2013/6302
Özet: Sulh Ceza Mahkemesi, sanığın mahkumiyetine dair 5237 sayılı TCK’nin 86/3‑a maddesinin uygulanması, 5271 sayılı CMK’nin 34/2. maddesine aykırı karara karşı başvuru usulünün belirlenmemesi ve 5941 sayılı Kanun kapsamında mahkumiyetin ceza üst sınırının 2 yıla çıkarılması nedeniyle kararını bozmakla 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi ve 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca temyiz itirazlarını kabul etmiştir.
MAHKEMESİ: Sulh Ceza Mahkemesi
HÜKÜM: Sanığın mahkumiyetine dair
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Diğer itirazlarının reddine, ancak;
1) Sanık ile mağdurun evli olduklarına dair sanığın vukuatlı nüfus kayıt örneği dosyaya getirtilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/3-a madde hükümlerinin uygulanması,
2) 5271 sayılı CMK'nin 34/2. maddesine aykırı olarak karara karşı başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekillerinin gerekçeli kararda açık ve tereddüte yer vermeyecek biçimde gösterilmemesi,
3) Sanığın adli sicil kaydında mevcut mahkumiyetinin 3167 sayılı Kanuna muhalefet suçu olması ve 3167 sayılı Kanunun 20.12.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5941 sayılı Kanun ile mülga edilmesi karşısında, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel olarak görülen mahkumiyetin hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 5941 sayılı kanun kapsamında değerlendirilip, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasında ceza üst sınırının 2 yıla çıkarılması ve 6008 sayılı Kanunun 7. maddesi de gözetilerek, sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmasında zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 18.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Sanığın mahkumiyetine dair
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Diğer itirazlarının reddine, ancak;
1) Sanık ile mağdurun evli olduklarına dair sanığın vukuatlı nüfus kayıt örneği dosyaya getirtilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/3-a madde hükümlerinin uygulanması,
2) 5271 sayılı CMK'nin 34/2. maddesine aykırı olarak karara karşı başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekillerinin gerekçeli kararda açık ve tereddüte yer vermeyecek biçimde gösterilmemesi,
3) Sanığın adli sicil kaydında mevcut mahkumiyetinin 3167 sayılı Kanuna muhalefet suçu olması ve 3167 sayılı Kanunun 20.12.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5941 sayılı Kanun ile mülga edilmesi karşısında, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel olarak görülen mahkumiyetin hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 5941 sayılı kanun kapsamında değerlendirilip, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasında ceza üst sınırının 2 yıla çıkarılması ve 6008 sayılı Kanunun 7. maddesi de gözetilerek, sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmasında zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 18.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.