Yargıtay 3. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2011/21105 K.2012/36676
Özet: Temyiz talebi, kasten yaralamaya teşebbüs ve kasten yaralama suçlarından mahkumiyetin hakikattir, mahkeme, 5219 sayılı Kanun ve 1412 sayılı CMUK’lu ilgili maddelere göre 317. maddeye göre temyizi reddederek ve 5237 sayılı TCK’nin 50/2. maddesine uygun olarak temyizi kabul etmemesiyle hükmü onaylamıştır.
MAHKEMESİ: Sulh Ceza Mahkemesi
HÜKÜM: Sanığın mahkumiyetine dair
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanık hakkında, kasten yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Sanık hakkında tayin olunan cezanın, karar tarihindeki miktar ve türü itibariyle, hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-b maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK'un 305/1. maddesi gereğince temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteğinin aynı Kanunun 317. maddesi gereğince REDDİNE,
2) Sanık hakkında, kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesindeki seçenekli cezalardan hapis cezası tercih edildikten sonra bu cezanın tekrar adli para cezasına çevrilmesi suretiyle 5237 sayılı TCK'nin 50/2. maddesine muhalefet edilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 06.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Sanığın mahkumiyetine dair
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanık hakkında, kasten yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Sanık hakkında tayin olunan cezanın, karar tarihindeki miktar ve türü itibariyle, hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-b maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK'un 305/1. maddesi gereğince temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteğinin aynı Kanunun 317. maddesi gereğince REDDİNE,
2) Sanık hakkında, kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesindeki seçenekli cezalardan hapis cezası tercih edildikten sonra bu cezanın tekrar adli para cezasına çevrilmesi suretiyle 5237 sayılı TCK'nin 50/2. maddesine muhalefet edilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 06.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.