Yargıtay 3. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2010/15139 K.2012/29462
Özet: 1) Uyuşmazlık, sanıkların hakaret ve yaralama suçlarından mahkumiyetine ilişkin temyiz talepleridir; 2) Mahkeme, hem hakaret hem de yaralama kararını bozarak, cezanın “4 yıl 2 ay hapis” olarak düzeltilmesini ve ilgili hükümlerin TCK 53/1‑c maddesine uygun şekilde yeniden düzenlenmesini onaylamıştır.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM: Sanıkların mahkumiyetine dair
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1- Hakaret suçu yönünden hükmün incelenmesinde;
Tayin edilen cezanın tür ve miktarına, 5237 sayılı Kanunun 50/5. maddesine göre; hükmün 1412 sayılı CMUK’un 305/1. maddesi gereğince temyizi mümkün bulunmadığından sanıklar vekilinin ve sanık ...'in temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2- Yaralama suçu yönünden hükmün incelenmesinde;
Mağdurda oluşan çehrede sabit eser nedeniyle arttırım yapılırken uygulama maddesinin yazılmadığı anlaşılmış ise de; bu eksikliğin mahallinde sonradan giderilmesi mümkün görülmekle, tebliğnamadeki bu husus yönünden bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak;
a) Mağdurun yaralanması sonucu çehrede sabit eser ile birlikte kemikte kırık meydana gelmiş olup, bu şekilde 5237 sayılı TCK'nin 87/1-c ve 87/3. maddesinde ayrı ayrı yaptırımlara bağlanan iki ayrı sonuç meydana gelmiştir. Bu durumda sanık hakkında sadece en ağır cezayı gerektiren sonuçtan dolayı cezalandırılması gerektiği, sanık hakkında TCK'nin 86/1, 87/1-c maddelerinin uygulanması ile yetinilmesi gerekirken ayrıca TCK'nin 87/3 maddesinin de tatbiki suretiyle fazla ceza tayini,
b) Sanığın TCK'nin 53/1-c maddesinde kalan haklardan mahrumiyetinin, kendi alt soyu dışında kalan şahıslar için infazın tamamlanmasına kadar süreceğinin hüküm yerinde belirtilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar vekilinin ve sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un
322. maddesi gereğince; hükümden TCK'nin 87/3. maddesi uygulamasının çıkarılarak, hükmedilen sonuç cezanın “4 yıl 2 ay hapis cezası” olarak düzeltilmek ve hüküm fıkrasının TCK'nin 53. maddesine ilişkin kısmının “5237 sayılı TCK’nin 53/1- a, b, d, e bentlerinde yazılı hakları kullanmaktan mahkum oldukları hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, 53/1-c maddesinde yazılı velayet, vesayet ve kayyımlığa ait yetkileri kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan 53/3. maddesi hükmü gereğince şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılmasına” şeklinde değiştirilerek, sair yönleri aynen bırakılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Sanıkların mahkumiyetine dair
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1- Hakaret suçu yönünden hükmün incelenmesinde;
Tayin edilen cezanın tür ve miktarına, 5237 sayılı Kanunun 50/5. maddesine göre; hükmün 1412 sayılı CMUK’un 305/1. maddesi gereğince temyizi mümkün bulunmadığından sanıklar vekilinin ve sanık ...'in temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2- Yaralama suçu yönünden hükmün incelenmesinde;
Mağdurda oluşan çehrede sabit eser nedeniyle arttırım yapılırken uygulama maddesinin yazılmadığı anlaşılmış ise de; bu eksikliğin mahallinde sonradan giderilmesi mümkün görülmekle, tebliğnamadeki bu husus yönünden bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak;
a) Mağdurun yaralanması sonucu çehrede sabit eser ile birlikte kemikte kırık meydana gelmiş olup, bu şekilde 5237 sayılı TCK'nin 87/1-c ve 87/3. maddesinde ayrı ayrı yaptırımlara bağlanan iki ayrı sonuç meydana gelmiştir. Bu durumda sanık hakkında sadece en ağır cezayı gerektiren sonuçtan dolayı cezalandırılması gerektiği, sanık hakkında TCK'nin 86/1, 87/1-c maddelerinin uygulanması ile yetinilmesi gerekirken ayrıca TCK'nin 87/3 maddesinin de tatbiki suretiyle fazla ceza tayini,
b) Sanığın TCK'nin 53/1-c maddesinde kalan haklardan mahrumiyetinin, kendi alt soyu dışında kalan şahıslar için infazın tamamlanmasına kadar süreceğinin hüküm yerinde belirtilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar vekilinin ve sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un
322. maddesi gereğince; hükümden TCK'nin 87/3. maddesi uygulamasının çıkarılarak, hükmedilen sonuç cezanın “4 yıl 2 ay hapis cezası” olarak düzeltilmek ve hüküm fıkrasının TCK'nin 53. maddesine ilişkin kısmının “5237 sayılı TCK’nin 53/1- a, b, d, e bentlerinde yazılı hakları kullanmaktan mahkum oldukları hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, 53/1-c maddesinde yazılı velayet, vesayet ve kayyımlığa ait yetkileri kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan 53/3. maddesi hükmü gereğince şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılmasına” şeklinde değiştirilerek, sair yönleri aynen bırakılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.