Yargıtay 3. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2009/77 K.2010/1991
1 kez atıf aldı Sonraki kararlarda bu karara yapılan atıflar
Özet: Sulh Ceza Mahkemesi, 5237 sayılı TC Kanunu çerçevesinde sanığın mahkumiyetinin ve cezasının teciline ilişkin verilen hükmü, 5728 sayılı Kanun ve 6831 sayılı Orman Kanununa göre bozmaya karar vermektedir; mahkeme, sanığın lehine tedbirlerin uygulanmasını ve masrafların sanığa yüklenmesini, 114. madde alacaklarını da kabul etmektedir.
MAHKEMESİ: Sulh Ceza Mahkemesi
HÜKÜM: Sanığın mahkumiyetine, cezasının teciline dair,
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşülüp düşünüldü:
Temyizin reddi nedenleri bulnmamakla orman idare temsilcisi temyiz dilekçesinde, kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtilerek sanık cezalandırılmalı, masraflar sanığa yüklenmeli, ayrıca 114. madde alacaklarına da hükmedilmeli demekle sadece şahsi hak yönünden değil genel temyiz isteminde bulunmakla işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:
Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 Sayılı Kanunla, özel nitelikte olan 6831 Sayılı Orman Kanununda getirilen köklü değişikliklerin ve ceza sisteminin lehe hükümlerinin bütün halinde değerlendirme sonucu 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunun 7. maddesi dikkate alınarak sanık lehine uygulanması gerekliliği ve 5728 Sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası uyarınca CMK'nun 231/5, 14. madde ve fıkralarında öngörülen, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasında ceza sınırının 2 yıla çıkartılması ve soruşturma ile kovuşturması şikayete bağlı suç olma şartının kaldırılması kuralları gereğince bu hususların mahalli mahkemece birlikte değerlendirilmesi lüzumu,
Bozmayı gerektirmiş, müdahil temsilcisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün başkaca yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 11.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Sanığın mahkumiyetine, cezasının teciline dair,
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşülüp düşünüldü:
Temyizin reddi nedenleri bulnmamakla orman idare temsilcisi temyiz dilekçesinde, kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtilerek sanık cezalandırılmalı, masraflar sanığa yüklenmeli, ayrıca 114. madde alacaklarına da hükmedilmeli demekle sadece şahsi hak yönünden değil genel temyiz isteminde bulunmakla işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:
Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 Sayılı Kanunla, özel nitelikte olan 6831 Sayılı Orman Kanununda getirilen köklü değişikliklerin ve ceza sisteminin lehe hükümlerinin bütün halinde değerlendirme sonucu 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunun 7. maddesi dikkate alınarak sanık lehine uygulanması gerekliliği ve 5728 Sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası uyarınca CMK'nun 231/5, 14. madde ve fıkralarında öngörülen, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasında ceza sınırının 2 yıla çıkartılması ve soruşturma ile kovuşturması şikayete bağlı suç olma şartının kaldırılması kuralları gereğince bu hususların mahalli mahkemece birlikte değerlendirilmesi lüzumu,
Bozmayı gerektirmiş, müdahil temsilcisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün başkaca yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 11.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.