Yargıtay3. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2009/4042 K.2012/166
Özet: Uyuşmazlık, sanığın 5237 sayılı TCK kapsamında iki yıl on iki ay hapis cezasına çarptırılması ve bu kararın çeşitli hukuki eksiklikler nedeniyle bozulması konusundadır. Mahkeme, sanığın mahkumiyetine ilişkin hükmü 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesiyle 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesine göre bozarak karara son vermiştir.
**MAHKEMESİ:**Asliye Ceza Mahkemesi
**HÜKÜM:** Sanığın mahkumiyetine dair
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; ancak
1) Suçtan zarar gören müştekiye CMK 233 ve 43. maddeleri gereğince meşruhatlı davetiye çıkarılıp katılma hakkı hatırlatılmadan duruşmaya devam edilerek hüküm tesisi, 2)Sanığın, silahla müştekiyi yaşamsal tehlikeye sokacak şekilde yaralamasından dolayı 5237 sayılı TCK’nın 86/1, 86/3-e ve 87/1-d maddelerinin uygulanması sonucu bulunan 2 yıl 12 ay hapis cezasının aynı yasanın 87/1-son maddesi uyarınca 5 yıla çıkarılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,
3)Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 17.04.2007 tarih ve 2007/10-71 esas 2007/98 karar sayılı ilamında belirtildiği üzere 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesi uyarınca kişinin mükerrir sayılması için ilk hükmün kesinleşmesinden sonra ikinci suçun işlenmesi yeterli olup, ilk suçun 01.06.2005 tarihinden önce veya sonra işlenmesinin mükerrirlik açısından önemi bulunmadığı, sanığın adli sicil kaydı incelendiğinde sanığın İstanbul 7.Ağır Ceza Mahkemesinin 17/02/2005 kesinleşme tarihli 1999/144 Esas ve 2004/431 Karar sayılı 2 yıl hapis cezasına ilişkin mahkumiyetinin bulunduğu anlaşılmakla sözkonusu hükmün kesinleşme ve infaz şerhi verilmiş bir sureti dosya arasına getirtilerek TCK.nun 58. maddesi gereğince önceki mahkumiyetinin tekerrüre esas nitelikte olup olmadığının tartışılmaması,
Kabule göre de;
4)5237 sayılı Yasa'nın 53/1-a, b, d, e bentlerinde yazılı hakları kullanmaktan mahkum oldukları hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, 53/1-c maddesinde yazılı kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait yetkileri kullanmaktan 53/3. maddesi hükmü gereğince şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde 53/1-a, c,d,e bendinin yazılmaması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve müşteki vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi, BOZULMASINA, 09/01/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
**HÜKÜM:** Sanığın mahkumiyetine dair
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; ancak
1) Suçtan zarar gören müştekiye CMK 233 ve 43. maddeleri gereğince meşruhatlı davetiye çıkarılıp katılma hakkı hatırlatılmadan duruşmaya devam edilerek hüküm tesisi, 2)Sanığın, silahla müştekiyi yaşamsal tehlikeye sokacak şekilde yaralamasından dolayı 5237 sayılı TCK’nın 86/1, 86/3-e ve 87/1-d maddelerinin uygulanması sonucu bulunan 2 yıl 12 ay hapis cezasının aynı yasanın 87/1-son maddesi uyarınca 5 yıla çıkarılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,
3)Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 17.04.2007 tarih ve 2007/10-71 esas 2007/98 karar sayılı ilamında belirtildiği üzere 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesi uyarınca kişinin mükerrir sayılması için ilk hükmün kesinleşmesinden sonra ikinci suçun işlenmesi yeterli olup, ilk suçun 01.06.2005 tarihinden önce veya sonra işlenmesinin mükerrirlik açısından önemi bulunmadığı, sanığın adli sicil kaydı incelendiğinde sanığın İstanbul 7.Ağır Ceza Mahkemesinin 17/02/2005 kesinleşme tarihli 1999/144 Esas ve 2004/431 Karar sayılı 2 yıl hapis cezasına ilişkin mahkumiyetinin bulunduğu anlaşılmakla sözkonusu hükmün kesinleşme ve infaz şerhi verilmiş bir sureti dosya arasına getirtilerek TCK.nun 58. maddesi gereğince önceki mahkumiyetinin tekerrüre esas nitelikte olup olmadığının tartışılmaması,
Kabule göre de;
4)5237 sayılı Yasa'nın 53/1-a, b, d, e bentlerinde yazılı hakları kullanmaktan mahkum oldukları hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, 53/1-c maddesinde yazılı kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait yetkileri kullanmaktan 53/3. maddesi hükmü gereğince şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde 53/1-a, c,d,e bendinin yazılmaması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve müşteki vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi, BOZULMASINA, 09/01/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.