Yargıtay3. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2009/2941 K.2012/264
**MAHKEMESİ:**Asliye Ceza Mahkemesi
**HÜKÜM:** Sanığın mahkumiyetine dair,
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Sair temyiz itirazlarının REDDİNE, ancak;
1-) Sanığın aşamalarda ısrarla müştekiyi tanımadığını ve atılı suçu işlemediğini savunması ve sanıkla müşteki arasında herhangi bir yüzleştirme işleminin yapılmamış olması karşısında müştekinin kollukça alınan ifadesindeki, kendisini cezaevinden tanıdığı, Urfalı olarak bildiği ... isimli kişinin yaraladığı şeklindeki beyanında geçen ...'ün sanık ... olup olmadığı hususunda yeterli araştırma yapılmadan, yine 15.03.2006 tarihli tutanakta sanık ...'ün şifai beyanında müştekiyi yaraladığını söylediği belirtildiğine göre tutanak mümzilerinin tanık sıfatıyla dinlenilmesi yoluna gidilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,
2-) Kabul ve uygulamaya göre de,
a-) Sanığın tutuklu kaldığı günlerin cezasından mahsubuna karar verilirken karar yerinde TCK'nun 63. maddesinin gösterilmemesi,
b-) Sanık hakkında 5237 Sayılı TCK'nun 53. maddesi ile ilgili uygulama yapılırken uygulama maddesinin yanlış gösterilmesi ve TCK'nun 53/1-c bendindeki kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun, koşullu salıverilme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı kanunun 53/3. maddesine muhalefet edilmesi,
c-) Hükümden sonra, 19.12.2006 günü yürürlüğe giren 5560 sayılı kanunun 4. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nun 87/3. maddesinde yapılan değişikliklik göz önünde bulundurularak sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi lüzumu,
Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem istem gibi BOZULMASINA, 10.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
**HÜKÜM:** Sanığın mahkumiyetine dair,
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Sair temyiz itirazlarının REDDİNE, ancak;
1-) Sanığın aşamalarda ısrarla müştekiyi tanımadığını ve atılı suçu işlemediğini savunması ve sanıkla müşteki arasında herhangi bir yüzleştirme işleminin yapılmamış olması karşısında müştekinin kollukça alınan ifadesindeki, kendisini cezaevinden tanıdığı, Urfalı olarak bildiği ... isimli kişinin yaraladığı şeklindeki beyanında geçen ...'ün sanık ... olup olmadığı hususunda yeterli araştırma yapılmadan, yine 15.03.2006 tarihli tutanakta sanık ...'ün şifai beyanında müştekiyi yaraladığını söylediği belirtildiğine göre tutanak mümzilerinin tanık sıfatıyla dinlenilmesi yoluna gidilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,
2-) Kabul ve uygulamaya göre de,
a-) Sanığın tutuklu kaldığı günlerin cezasından mahsubuna karar verilirken karar yerinde TCK'nun 63. maddesinin gösterilmemesi,
b-) Sanık hakkında 5237 Sayılı TCK'nun 53. maddesi ile ilgili uygulama yapılırken uygulama maddesinin yanlış gösterilmesi ve TCK'nun 53/1-c bendindeki kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun, koşullu salıverilme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı kanunun 53/3. maddesine muhalefet edilmesi,
c-) Hükümden sonra, 19.12.2006 günü yürürlüğe giren 5560 sayılı kanunun 4. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nun 87/3. maddesinde yapılan değişikliklik göz önünde bulundurularak sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi lüzumu,
Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem istem gibi BOZULMASINA, 10.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.