Yargıtay22. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 22. Ceza Dairesi E.2015/14906 K.2016/5438
Özet: Uyuşmazlık konusu: Sanığın hırsızlık suçundan dolayı verilen mahkumiyet kararı ve bu kararın tebliğ usulü ile ilgili temyiz talepleri. Mahkeme, tebligatın usulsüzlüğünü kabul ederek temyiz dilekçesini süresinde bulup, sanığın temyiz itirazlarını reddederek mahkumiyet kararı ve cezanın onayını verdi.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanık ... hakkında verilen 26/03/2013 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin 05/09/2013 tarihli ek karar ile reddedildiği ve kararın bu sanığa 27/09/2013 tarihinde tebliğ edildiği ancak bu ek karara yönelik temyiz isteminde bulunulmadığı anlaşılmakla, sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmü ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesinde;
Gerekçeli kararın, sanık ...'nin mahkemedeki sorgusu sırasında bildirdiği ve aynı zamanda adres kayıt sistemindeki (MERNİS) adresi olan "..." adresine 25/04/2013 tarihinde Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre "Gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adres olup, tebliğ imkansızlığı nedeniyle Teb. K.M 21/2 gereğince ... Mahallesi muhtarı ...'e 25/04/2013 tarihinde tebliğ edilmiştir." şerhi düşülerek tebliğ edildiği ancak "tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırıldığına" dair herhangi bir şerh düşülmediği ve bu şekilde yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmakla, 31/05/2013 tarihinde usulüne uygun şekilde yeniden yapılan tebligat üzerine verilen 03/06/2013 tarihli temyiz dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Kullanım gereği açıkta bırakılan akülerin ve yakıt depo kapağının çalınması şeklindeki eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesi kapsamında kaldığı halde aynı Yasanın 141/1. maddesi gereğince uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ve 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanık ...'nin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 07/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanık ... hakkında verilen 26/03/2013 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin 05/09/2013 tarihli ek karar ile reddedildiği ve kararın bu sanığa 27/09/2013 tarihinde tebliğ edildiği ancak bu ek karara yönelik temyiz isteminde bulunulmadığı anlaşılmakla, sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmü ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesinde;
Gerekçeli kararın, sanık ...'nin mahkemedeki sorgusu sırasında bildirdiği ve aynı zamanda adres kayıt sistemindeki (MERNİS) adresi olan "..." adresine 25/04/2013 tarihinde Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre "Gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adres olup, tebliğ imkansızlığı nedeniyle Teb. K.M 21/2 gereğince ... Mahallesi muhtarı ...'e 25/04/2013 tarihinde tebliğ edilmiştir." şerhi düşülerek tebliğ edildiği ancak "tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırıldığına" dair herhangi bir şerh düşülmediği ve bu şekilde yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmakla, 31/05/2013 tarihinde usulüne uygun şekilde yeniden yapılan tebligat üzerine verilen 03/06/2013 tarihli temyiz dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Kullanım gereği açıkta bırakılan akülerin ve yakıt depo kapağının çalınması şeklindeki eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesi kapsamında kaldığı halde aynı Yasanın 141/1. maddesi gereğince uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ve 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanık ...'nin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 07/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.