Yargıtay 22. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 22. Ceza Dairesi E.2015/12181 K.2016/4284
Özet: Mahkeme, mağdurun otobüs penceresinin açık olduğunu, tespit edilen eylemin halen hırsızlık olarak değerlendirilebileceğini değerlendirerek 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesine göre kabul etmiş ve sanıkları mahkum olarak hükümlemiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet müdafii, sanık ... müdafii, sanık ...
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezaların türleri, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
Mağdurun beyanında halk otobüsünü park ederek yemek yediğini, camları kapatmış olduğunu, ancak kilitli olup olmadığını tam hatırlamadığını, camlarda herhangi bir zorlama izi olmadığını belirtmesi, sanık ...'in ise camın yarım açık olduğunu savunması ve 08.07.2010 tarihli tutanak içeriği karşısında; sanıkların eylemini açık olan pencereden elini uzatmak suretiyle işlediğinin kabulünde zorunluluk bulunduğu ve 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeden sanıklar hakkında daha ağır cezayı öngören aynı Kanunun 142/1-b maddesi ile hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı, suça sürüklenen çocuk ... ve sanık ... müdafiileri ile sanık ...'ün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 22.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet müdafii, sanık ... müdafii, sanık ...
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezaların türleri, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
Mağdurun beyanında halk otobüsünü park ederek yemek yediğini, camları kapatmış olduğunu, ancak kilitli olup olmadığını tam hatırlamadığını, camlarda herhangi bir zorlama izi olmadığını belirtmesi, sanık ...'in ise camın yarım açık olduğunu savunması ve 08.07.2010 tarihli tutanak içeriği karşısında; sanıkların eylemini açık olan pencereden elini uzatmak suretiyle işlediğinin kabulünde zorunluluk bulunduğu ve 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeden sanıklar hakkında daha ağır cezayı öngören aynı Kanunun 142/1-b maddesi ile hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı, suça sürüklenen çocuk ... ve sanık ... müdafiileri ile sanık ...'ün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 22.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.