Yargıtay 2. Hukuk Dairesi Aile Hukuku
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/20055 K.2013/20130
Özet: (1) Taraflar arasında boşanma davası kapsamında, kocanın kadına göre daha fazla kusurlu olduğu ve kadın için maddi‑manevi tazminat ile geçici nafaka talebinin reddedilmesi hususundaki uyuşmazlık; (2) Mahkeme, temyiz edilen hükmü bozdurarak, kadının tazminat ve yoksulluk nafakası haklarını tanıyarak kararını bozdu.
MAHKEMESİ: Kozan 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi
TARİHİ: 29.03.2012
NUMARASI: Esas no:2011/167 Karar no:2012/298
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (kadın) tarafından; kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 09.09.2013 günü temyiz eden davalı-davacı Z. A. ve vekilleri gelmediler. Karşı taraf davacı-davalı G.. A..vekili Av. M.. Z.Ç.geldi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Mahkemece, tarafların karşılıklı olarak açtıkları her iki boşanma davasının kabulü ile boşanmaya ve boşanmaya neden olan olaylarda tarafların eşit kusurlu bulundukları kabul edilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; tarafların karşılıklı olarak birbirlerine hakaret ve fiziksel şiddet içeren davranışlarda bulundukları, bunun yanında davacı-davalı kocanın güven duygusunu sarsıcı davranışlar sergilediği anlaşılmakla; gerçekleşen bu olaylara göre, kocanın boşanmada kadına oranla daha fazla kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Bu yön nazara alınmadan " kadının kocayla aynı oranda kusurlu " kabul edilmesi ve buna bağlı olarak davalı-karşı davacı kadının Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesine dayanan maddi ve manevi tazminat isteklerinin reddedilmesi doğru olmamıştır.
2-Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK. md.186/1), geçimine (TMK md.185/3), malların yönetimine (TMK.m. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK.m.185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (resen) almak zorundadır (TMK.m.169). O halde; Türk Medeni Kanununun 185/3. ve 186/3. maddeleri uyarınca, tarafların ekonomik ve sosyal durumları da gözetilerek dava tarihinden geçerli olmak üzere davalı-davacı (kadın) yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.
3-Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK.m.175) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davalı-davacı (kadın) daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davalı-davacı (kadın) yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1, 2 ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.09.09.2013
TARİHİ: 29.03.2012
NUMARASI: Esas no:2011/167 Karar no:2012/298
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (kadın) tarafından; kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 09.09.2013 günü temyiz eden davalı-davacı Z. A. ve vekilleri gelmediler. Karşı taraf davacı-davalı G.. A..vekili Av. M.. Z.Ç.geldi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Mahkemece, tarafların karşılıklı olarak açtıkları her iki boşanma davasının kabulü ile boşanmaya ve boşanmaya neden olan olaylarda tarafların eşit kusurlu bulundukları kabul edilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; tarafların karşılıklı olarak birbirlerine hakaret ve fiziksel şiddet içeren davranışlarda bulundukları, bunun yanında davacı-davalı kocanın güven duygusunu sarsıcı davranışlar sergilediği anlaşılmakla; gerçekleşen bu olaylara göre, kocanın boşanmada kadına oranla daha fazla kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Bu yön nazara alınmadan " kadının kocayla aynı oranda kusurlu " kabul edilmesi ve buna bağlı olarak davalı-karşı davacı kadının Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesine dayanan maddi ve manevi tazminat isteklerinin reddedilmesi doğru olmamıştır.
2-Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK. md.186/1), geçimine (TMK md.185/3), malların yönetimine (TMK.m. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK.m.185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (resen) almak zorundadır (TMK.m.169). O halde; Türk Medeni Kanununun 185/3. ve 186/3. maddeleri uyarınca, tarafların ekonomik ve sosyal durumları da gözetilerek dava tarihinden geçerli olmak üzere davalı-davacı (kadın) yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.
3-Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK.m.175) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davalı-davacı (kadın) daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davalı-davacı (kadın) yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1, 2 ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.09.09.2013
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.