Yargıtay 2. Hukuk Dairesi Aile Hukuku
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/6170 K.2012/4136
Özet: (1) Taraflar arasında, davalı kadının açtığı boşanma davasında kusur belirlemesi ve yoksulluk nafakası ile maddi‑manevi tazminat taleplerinin reddi konusundaki uyuşmazlık; (2) Mahkeme, temyiz kararını bozarak davalı kadının kusurlu olmadığını kabul etti, yoksulluk nafakası ve tazminat taleplerini yeniden değerlendirerek onayladı.
MAHKEMESİ: Cide Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi
TARİHİ: 16.09.2010
NUMARASI: Esas no: 2007/33 Karar no:2010/264
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davanın Türk Medeni Kanununun 166/son maddesine dayalı bulunmasının bu madde koşullarının gerçekleşmiş bulunduğunun ve hüküm fıkrasında Türk Medeni Kanunun 166/son maddesi yerine 166/3. maddesinin yazılmasının maddi hataya dayalı olmasına ve mahallinde düzeltilmesinin mümkün bulunmasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Toplanan delillerden; davalı kadının açtığı ilk boşanma davasının, boşanmayı gerektirecek bir durumun bulunmadığından reddedildiği, bu kararın kesinleşmesinden sonra davacı kocanın başka bir kadınla yaşamaya başladığı bizzat davacı kocanın tanığının beyanından anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında davacı kocanın, kadına oranla daha ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Durum böyleyken, mahkemece, davalı kadının daha fazla kusurlu olduğunun kabulü hatalıdır. Türk Medeni Kanununu 166/son maddesinden açılan davada boşanma kararı verebilmek için kusurluluk şart değilse de; boşanmanın fer’i hükümleri bakımından kusur belirlemesinin yapılması gerekir. Bu bakımdan, mahkemenin davalı kadını daha ağır kusurlu kabul eden kusura ilişkin gerekçesi hatalıdır. Ancak bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden; hükmün kusur belirlemesine ilişkin gerekçesinin düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK.md.438/7).
3-Yukarıda 2. bentte açıklandığı gibi, davacı koca daha ağır kusurludur. Durum böyleyken mahkemece, davalı kadının yoksulluk nafakası ile maddi ve manevi tazminat taleplerinin; davalının daha fazla kusurlu olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmesi isabetsiz olmuş; bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 3. bentte gösterilen sebeple, yoksulluk nafakası, maddi ve manevi tazminatların reddine ilişkin bölümlerinin BOZULMASINA, mahkemenin kusura ilişkin gerekçesinin yukarıda 2. bentte açıklanan şekil ve sebeple düzeltilmek suretiyle, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte açıklanan sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.28.02.2012 (Salı)
TARİHİ: 16.09.2010
NUMARASI: Esas no: 2007/33 Karar no:2010/264
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davanın Türk Medeni Kanununun 166/son maddesine dayalı bulunmasının bu madde koşullarının gerçekleşmiş bulunduğunun ve hüküm fıkrasında Türk Medeni Kanunun 166/son maddesi yerine 166/3. maddesinin yazılmasının maddi hataya dayalı olmasına ve mahallinde düzeltilmesinin mümkün bulunmasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Toplanan delillerden; davalı kadının açtığı ilk boşanma davasının, boşanmayı gerektirecek bir durumun bulunmadığından reddedildiği, bu kararın kesinleşmesinden sonra davacı kocanın başka bir kadınla yaşamaya başladığı bizzat davacı kocanın tanığının beyanından anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında davacı kocanın, kadına oranla daha ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Durum böyleyken, mahkemece, davalı kadının daha fazla kusurlu olduğunun kabulü hatalıdır. Türk Medeni Kanununu 166/son maddesinden açılan davada boşanma kararı verebilmek için kusurluluk şart değilse de; boşanmanın fer’i hükümleri bakımından kusur belirlemesinin yapılması gerekir. Bu bakımdan, mahkemenin davalı kadını daha ağır kusurlu kabul eden kusura ilişkin gerekçesi hatalıdır. Ancak bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden; hükmün kusur belirlemesine ilişkin gerekçesinin düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK.md.438/7).
3-Yukarıda 2. bentte açıklandığı gibi, davacı koca daha ağır kusurludur. Durum böyleyken mahkemece, davalı kadının yoksulluk nafakası ile maddi ve manevi tazminat taleplerinin; davalının daha fazla kusurlu olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmesi isabetsiz olmuş; bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 3. bentte gösterilen sebeple, yoksulluk nafakası, maddi ve manevi tazminatların reddine ilişkin bölümlerinin BOZULMASINA, mahkemenin kusura ilişkin gerekçesinin yukarıda 2. bentte açıklanan şekil ve sebeple düzeltilmek suretiyle, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte açıklanan sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.28.02.2012 (Salı)
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.