Yargıtay 2. Hukuk Dairesi Aile Hukuku
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/8213 K.2012/5479
Özet: (1) Tarafların evlilikleri sırasında birbirlerine karşılıklı şiddet ve iletişim engeli nedeniyle boşanma davası açılmıştır; davalı kadının ağır kusurlu olduğu iddiasıyla boşanma kararı verilmiştir. (2) Mahkeme, boşanma kararının gerekçesini düzelterek onaylamış, ancak davalı kadının yoksulluk nafakası talebini ve birleşen tedbir nafakasını reddederek bu taleplerin bozulmasına karar vermiştir.
MAHKEMESİ: Balıkesir 2. Aile Mahkemesi
TARİHİ: 17.3.2011
NUMARASI: Esas no:2009/918 Karar no:2011/242
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Toplanan delillerden, tarafların birbirlerine karşılıklı olarak etkili eylemde bulunmaları nedeniyle mahkumiyetlerine karar verildiği; davalı-davacı kadının eşinin ailesiyle görüşmek istemediği gibi, eşinin görüşmesine de karşı çıktığı, davacı-davalı kocanın eşine fiziksel şiddet uygulama olayının ise sürekli olduğu anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre; boşanmaya neden olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulü gerekir. Hal böyleyken mahkemece boşanmaya davalı-davacı kadın ağır kusurlu kabul edilerek karar verilmesi doğru olmamışsa da; boşanma hükmü sonuç olarak doğru olduğundan boşanma hükmünün mahkemenin kadının ağır kusurlu olduğu yönündeki kusura ilişkin gerekçesinin değiştirilmesi suretiyle onanmasına (HUMK.m.438/son) karar vermek gerekmiş ve davalı-davacı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersiz bulunmuştur.
2-Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK.m.175) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davalı-davacı kadının daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davalı-davacı kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.
3-Davalı-davacı kadının birleşen bağımsız tedbir nafakası (TMK.m.197) davası hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmediği (HUMK.74; HMK.m.26) gibi; davacı-davalı koca yararına bu dava yönünden vekalet ücretine hükmedilmesi de doğru olmayıp; bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2 ve 3. bentlerde açıklanan sebeplerle kadının reddedilen yoksulluk nafakası talebi ile birleşen tedbir nafakası davası yönlerinden davalı-davacı kadın yararına BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte açıklanan sebeple boşanma hükmünün gerekçesi düzeltilmek suretiyle ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, oybirliğiyle karar verildi. 12.03.2012 (Pzt.)
TARİHİ: 17.3.2011
NUMARASI: Esas no:2009/918 Karar no:2011/242
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Toplanan delillerden, tarafların birbirlerine karşılıklı olarak etkili eylemde bulunmaları nedeniyle mahkumiyetlerine karar verildiği; davalı-davacı kadının eşinin ailesiyle görüşmek istemediği gibi, eşinin görüşmesine de karşı çıktığı, davacı-davalı kocanın eşine fiziksel şiddet uygulama olayının ise sürekli olduğu anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre; boşanmaya neden olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulü gerekir. Hal böyleyken mahkemece boşanmaya davalı-davacı kadın ağır kusurlu kabul edilerek karar verilmesi doğru olmamışsa da; boşanma hükmü sonuç olarak doğru olduğundan boşanma hükmünün mahkemenin kadının ağır kusurlu olduğu yönündeki kusura ilişkin gerekçesinin değiştirilmesi suretiyle onanmasına (HUMK.m.438/son) karar vermek gerekmiş ve davalı-davacı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersiz bulunmuştur.
2-Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK.m.175) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davalı-davacı kadının daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davalı-davacı kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.
3-Davalı-davacı kadının birleşen bağımsız tedbir nafakası (TMK.m.197) davası hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmediği (HUMK.74; HMK.m.26) gibi; davacı-davalı koca yararına bu dava yönünden vekalet ücretine hükmedilmesi de doğru olmayıp; bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2 ve 3. bentlerde açıklanan sebeplerle kadının reddedilen yoksulluk nafakası talebi ile birleşen tedbir nafakası davası yönlerinden davalı-davacı kadın yararına BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte açıklanan sebeple boşanma hükmünün gerekçesi düzeltilmek suretiyle ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, oybirliğiyle karar verildi. 12.03.2012 (Pzt.)
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.