Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/4423 K.2021/650
Özet: Mahkeme, hırsızlık suçu dolayısıyla sanığı mahkum etmiş, ancak Sultan 5237 sayılı TCK’nın 168/1 maddesine ilişkin ceza indiriminin uygulanmamasını, 5271 sayılı CMK’nın 226. maddesine göre savunma hakkının kısıtlanmasını bozarak, 21/01/2021 tarihinde oybirliğiyle kararla hükmün bozulduğunu kabul etmiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Sanığın katılana ait cep telefonunu iş yerinden aldıktan sonra, kamera görüntülerinden hareketle tespit edilmesi üzerine, sanığın kolluk görevlilerine herhangi bir arama kararı olmaksızın almış olduğu telefonu rızasıyla teslim ederek telefonun müştekiye iadesini sağlaması şeklinde gerçekleşen olayda, sanık hakkında etkin pişmanlık koşulları oluştuğu halde, sanığın cezasından TCK’nın 168/1. maddesi uyarınca indirim yapılmaması suretiyle fazla ceza tayini,
2-Sanık hakkında düzenlenen iddianamede, 5237 sayılı TCK'nın 168/1 ve 29. maddelerinin uygulanması istenildiği halde, 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesi gereğince 5237 sayılı TCK'nın 168/1 ve 29. maddelerinin uygulanmama ihtimaline binaen sanığa ek savunma hakkı tanınmadan yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 21/01/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Sanığın katılana ait cep telefonunu iş yerinden aldıktan sonra, kamera görüntülerinden hareketle tespit edilmesi üzerine, sanığın kolluk görevlilerine herhangi bir arama kararı olmaksızın almış olduğu telefonu rızasıyla teslim ederek telefonun müştekiye iadesini sağlaması şeklinde gerçekleşen olayda, sanık hakkında etkin pişmanlık koşulları oluştuğu halde, sanığın cezasından TCK’nın 168/1. maddesi uyarınca indirim yapılmaması suretiyle fazla ceza tayini,
2-Sanık hakkında düzenlenen iddianamede, 5237 sayılı TCK'nın 168/1 ve 29. maddelerinin uygulanması istenildiği halde, 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesi gereğince 5237 sayılı TCK'nın 168/1 ve 29. maddelerinin uygulanmama ihtimaline binaen sanığa ek savunma hakkı tanınmadan yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 21/01/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.