Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/4890 K.2019/15513
Özet: İçtihat Metni Mahkemesi, 2. Ceza Dairesi 2019/4890 E. dosyasındaki hırsızlık suçunun kabulü ve taşıyıcıların iadesi nedeniyle 2019/15513 K. kararını 15/10/2019 tarihli oy birliğiyle “bozma” kararıyla iptal etti.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Sanık hakkında TCK’nın 142/1-e maddesi uyarınca cezalandırılması talebi ile kamu davası açıldığı halde sanığa ek savunma hakkı verilmeden TCK'nın 142/2-h, 143 maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilerek 5271 sayılı CMK'nın 226/1. maddesine aykırı davranılması,
2-Sanığın suçunu kabul ederek, suça konu oto teyplerini attığı yeri gösterdiği, soruşturma aşamasında müşteki Selçuk’a çaldığı oto teybinin iade edilmesini sağladığı ve TCK’nın 168/1 maddesinin uygulanma koşullarının oluştuğu, müşteki Dursun’a ise yalnızca oto teybinin iadesinin sağladığının, çalınan paranın iade edilmediğinin anlaşılması karşısında, TCK'nın 168/1-4. maddesi uyarınca müşteki Dursun’a soruşturma aşamasında kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızasının olup olmadığı da sorularak rıza olması halinde sanık hakkında TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanma koşullarının oluşacağının değerlendirilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 15/10/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Sanık hakkında TCK’nın 142/1-e maddesi uyarınca cezalandırılması talebi ile kamu davası açıldığı halde sanığa ek savunma hakkı verilmeden TCK'nın 142/2-h, 143 maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilerek 5271 sayılı CMK'nın 226/1. maddesine aykırı davranılması,
2-Sanığın suçunu kabul ederek, suça konu oto teyplerini attığı yeri gösterdiği, soruşturma aşamasında müşteki Selçuk’a çaldığı oto teybinin iade edilmesini sağladığı ve TCK’nın 168/1 maddesinin uygulanma koşullarının oluştuğu, müşteki Dursun’a ise yalnızca oto teybinin iadesinin sağladığının, çalınan paranın iade edilmediğinin anlaşılması karşısında, TCK'nın 168/1-4. maddesi uyarınca müşteki Dursun’a soruşturma aşamasında kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızasının olup olmadığı da sorularak rıza olması halinde sanık hakkında TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanma koşullarının oluşacağının değerlendirilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 15/10/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.