Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/3958 K.2020/15510
1 kez atıf aldı Sonraki kararlarda bu karara yapılan atıflar
Özet: Mahkemeye sevkli hırsızlık davasında, sanığın 5237 sayılı Kanun’un 142/1-e. maddesine tek seferde referans verilerek ayrı ayrı karar verme yetkisi sınırlandırıldığı ve çalışma sırasında TCK 35. maddesinin Kanun 143. maddesinden önce uygulanmasının 61/5. maddesine aykırı olduğu tespit edilerek, 16/12/2020 tarihinde oybirliğiyle kararın bozulması kabul edildi.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 1- Müştekiler ..., ..., ..., ...’ye yönelik hırsızlık suçunu işlediğinden bahisle sanık hakkında düzenlenen iddianame anlatımında sanığın her bir müştekiye yönelik eylemi anlatılıp sanık hakkında her müştekiye karşı işlediği iddia olunan eylemlerinden dolayı kamu davası açılmış ise de; iddianamede sevk maddelerinin bir kez gösterilmesi karşısında, mahkemesince sanık hakkında her bir müştekiye yönelik eylemi sebebiyle 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e. maddesi ile ayrı ayrı uygulama yapılabilmesi için sanığın ek savunması alındıktan sonra karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi, 2- Sanık hakkında hüküm kurulurken, TCK'nın 35. maddesinin aynı Kanun’un 143. maddesinden önce uygulanması suretiyle aynı Kanun'un 61/5. maddesine aykırı davranılması Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 16/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 1- Müştekiler ..., ..., ..., ...’ye yönelik hırsızlık suçunu işlediğinden bahisle sanık hakkında düzenlenen iddianame anlatımında sanığın her bir müştekiye yönelik eylemi anlatılıp sanık hakkında her müştekiye karşı işlediği iddia olunan eylemlerinden dolayı kamu davası açılmış ise de; iddianamede sevk maddelerinin bir kez gösterilmesi karşısında, mahkemesince sanık hakkında her bir müştekiye yönelik eylemi sebebiyle 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e. maddesi ile ayrı ayrı uygulama yapılabilmesi için sanığın ek savunması alındıktan sonra karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi, 2- Sanık hakkında hüküm kurulurken, TCK'nın 35. maddesinin aynı Kanun’un 143. maddesinden önce uygulanması suretiyle aynı Kanun'un 61/5. maddesine aykırı davranılması Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 16/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.