Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/25487 K.2022/6256
Özet: (1) Uyuşmazlık, sanıkların tehdit, hakaret ve mala zarar verme suçlarından verilen mahkumiyet kararlarının temyizinde, bu cezaların 5237 sayılı TCK 53. maddesi ve ilgili kanun değişiklikleri nedeniyle yasal hatalar içerip içermediğinden iken; (2) Mahkeme, temyiz gerekçelerinin yerinde bulunduğunu belirterek, hükümlerin bozulmasına, yani mahkumiyet kararı yerine belki de uzlaştırma veya beraat kararı verilmesine karar verdi.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Mala zarar verme, tehdit, hakaret
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1-Sanık ... hakkında tehdit suçundan verilen hükmün temyiz incelemesi neticesinde;
Katılan ...'ın kovuşturma aşamasında alınan beyanında; sanığın kendisini tehdit etmediğini açıkça bildirmesi karşısında sanığın atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görüldüğünden sanık hakkında tehdit suçundan verilen hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA,
2-Sanık ... hakkında hakaret ve mala zarar verme suçları ile sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükümlerin temyiz incelemesi neticesinde;
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Hükümden sonra, 02/12/2016 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanıkların eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nın 151. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun uzlaşma kapsamına alındığı, aynı Yasa'nın 125/1. maddesinde düzenlenen hakaret suçu yönünden ise uzlaşma önerisinin yapıldığı tarihte 5271 sayılı CMK’nın 253/3. maddesinde engel bulunduğu gözetilerek, yeni düzenleme karşısında sanıklara hakaret suçu yönünden de uzlaşma önerisinde bulunulması gerektiği anlaşılmış olmakla; hakaret ve mala zarar verme suçları yönünden uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 30/03/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
SUÇ: Mala zarar verme, tehdit, hakaret
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1-Sanık ... hakkında tehdit suçundan verilen hükmün temyiz incelemesi neticesinde;
Katılan ...'ın kovuşturma aşamasında alınan beyanında; sanığın kendisini tehdit etmediğini açıkça bildirmesi karşısında sanığın atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görüldüğünden sanık hakkında tehdit suçundan verilen hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA,
2-Sanık ... hakkında hakaret ve mala zarar verme suçları ile sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükümlerin temyiz incelemesi neticesinde;
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Hükümden sonra, 02/12/2016 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanıkların eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nın 151. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun uzlaşma kapsamına alındığı, aynı Yasa'nın 125/1. maddesinde düzenlenen hakaret suçu yönünden ise uzlaşma önerisinin yapıldığı tarihte 5271 sayılı CMK’nın 253/3. maddesinde engel bulunduğu gözetilerek, yeni düzenleme karşısında sanıklara hakaret suçu yönünden de uzlaşma önerisinde bulunulması gerektiği anlaşılmış olmakla; hakaret ve mala zarar verme suçları yönünden uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 30/03/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.