Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2018/167 K.2018/1661
Özet: Asliye Ceza Mahkemesi, 2 yıl 6 ay hapis ve 2.000 TL adli para cezasının öngörülmesiyle, suçun TCK 142/2 e maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğunu belirterek sanığın mahkumiyetini kabul etti, bu hükmü bozmayı reddederek onayladı.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanıklar hakkında daha önce kurulan hükümlerde TCK'nın 244/4. maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezasının yanı sıra 2.000 TL adli para cezasına da hükmedildiği ve hüküm yalnızca sanıklar tarafından temyiz edildiği halde, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin sanığın eyleminin TCK'nın 142/2-e maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğunu belirten 30/06/2014 tarihli bozma ilamı sonrasında, sanık hakkında CMK'nın 326/son maddesi de gözetilerek verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının yanı sıra adli para cezasına hükmedilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 21/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanıklar hakkında daha önce kurulan hükümlerde TCK'nın 244/4. maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezasının yanı sıra 2.000 TL adli para cezasına da hükmedildiği ve hüküm yalnızca sanıklar tarafından temyiz edildiği halde, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin sanığın eyleminin TCK'nın 142/2-e maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğunu belirten 30/06/2014 tarihli bozma ilamı sonrasında, sanık hakkında CMK'nın 326/son maddesi de gözetilerek verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının yanı sıra adli para cezasına hükmedilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 21/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.