‹ Ana sayfa
Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku · ön sınıflandırma

Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2017/1737 K.2019/2409

Esas No: 2017/1737 · Karar No: 2019/2409 · Karar Tarihi: 12.02.2019
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ: Hırsızlık

HÜKÜM: Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 11.01.2011 tarih ve 6099 sayılı Kanunla değişik Tebligat Kanununun 10/2. maddesi gereğince tebligatın muhatabın bilinen en son adresine yapılması, bilinen en son adresinin tebligata elverişli olmaması veya tebligat yapılamaması halinde adres kayıt sistemindeki adresine tebligat yapılması gerektiği, bu adrese de tebligat yapılamaması durumunda ise aynı Kanunun 21/2. maddesine göre MERNİS adresine tebligat yapılması gerektiği gözetilmeden, 07/07/2015 havale tarihli süre tutum dilekçesiyle gerekçeli kararın kendisine tebliğini isteyen sanığın bildirdiği son adresi yerine MERNİS adresine Tebligat Kanunun 21/2. maddesi gereğince tebliğ edildiğinin ve katılan ...'in yokluğunda verilen hükmün tebliği gerektiği halde, kendisine hükmün tebliğ edildiğine dair dosya içerisinde bilgi ve belgeye rastlanmadığından, gerekçeli kararın adı geçen sanık ve katılana usulüne uygun olarak (öncelikle katılanın ifadesinde bildirdiği son bilinen adresine tebliğ yapılması, bu adrese tebligat yapılamaması halinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliğiyle, tebligat belgesi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek ve ek tebliğname de düzenlenerek incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 12/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.