Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2017/153 K.2019/2455
Özet: Mahkemede, banka kredi kartlarının çalınarak harcama yapılması suçunu itiraf eden sanığın (TCK 245/1) müeyyidelerine ek olarak zincirleme suç hükümlerinin dikkate alınarak cezanın artmasına uygun veri bulunamadığı gerekçesiyle, 12.02.2019 tarihli oybirliğiyle yapılan kararla kovuşturmanın devam ederek sanığın mahkumiyetine ilişkin hükmü kabul edilmiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ: Hırsızlık, banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması
HÜKÜM: Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dosya kapsamı ve oluşa göre; sanığın, müştekinin iş yerinde asılı bulunan montunun cebinden çaldığı kredi kartları ile birden çok kez harcama yaptığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK’nin 245/1 maddesi gereğince hüküm kurulurken aynı Kanun'un 43. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümleri uyarınca cezasında artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 12.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dosya kapsamı ve oluşa göre; sanığın, müştekinin iş yerinde asılı bulunan montunun cebinden çaldığı kredi kartları ile birden çok kez harcama yaptığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK’nin 245/1 maddesi gereğince hüküm kurulurken aynı Kanun'un 43. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümleri uyarınca cezasında artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 12.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.