Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/14994 K.2018/5037
Özet: Mahkeme, hırsızlık suçundan 3 yıl hapis yerine 2 yıl 6 ay hapis cezası tanıdığını, eksik ceza tayininin aleyhe temyiz olmadığını değerlendirerek kararının onamını 25/04/2018 gününde oybirliğiyle kabul etti.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Gerekçeli karar başlığına, mütalaada bulunan Cumhuriyet savcısının isim ve sicilinin yazılmaması, mahallinde eklenmesi mümkün bir eksiklik olarak kabul edilmiş; sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b. maddesi uyarınca belirlenen 3 yıl hapis cezasından aynı Kanun'un 143. maddesi uyarınca 1/6 oranında artırım yapılırken 3 yıl 6 ay yerine hesap hatası sonucu 2 yıl 6 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 25/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Gerekçeli karar başlığına, mütalaada bulunan Cumhuriyet savcısının isim ve sicilinin yazılmaması, mahallinde eklenmesi mümkün bir eksiklik olarak kabul edilmiş; sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b. maddesi uyarınca belirlenen 3 yıl hapis cezasından aynı Kanun'un 143. maddesi uyarınca 1/6 oranında artırım yapılırken 3 yıl 6 ay yerine hesap hatası sonucu 2 yıl 6 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 25/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.