Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/11820 K.2017/1750
Özet: Uyuşmazlık konusu, sanığın hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından mahkumiyetine ilişkin temyiz başvurusu olup, aynı zamanda mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebidir. Mahkeme, mala zarar verme suçu için temyizi reddederek, hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçları için ise zamanaşımı nedeniyle mahkumiyeti bozarak davayı düşürmüştür.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
(Kapatılan Asliye Ceza Mahkemesi)
SUÇ: Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Mala zarar verme suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükümlerin; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun'un 3-B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK’nın 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından sanık müdafiinin temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,
2-Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanığın gündüz vakti kabul edilen zaman diliminde, müştekinin evinin muhkem olan penceresini sert bir cisimle zorlayarak ve zarar vererek açmak suretiyle içeri girdiği ve müştekiye ait 55.859,00-TL değerindeki eşyayı çaldığının anlaşıldığı olayda, sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1, 522. maddeleri ile suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın sanığın eylemine uyan 142/1-b, 116/1, 151/1 maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, 5237 sayılı TCK'nın 7/2, 5252 sayılı Kanun'un 9/3. maddeleri nazara alındığında, dava zamanaşımı süresi bakımından 5237 sayılı Yasa hükümlerinin sanığın lehine olduğu anlaşılmakla, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 116/1 maddelerine göre hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçları için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık kesintili zamanaşımı süresinin, suçun işlendiği 25/09/2003 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 15/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
(Kapatılan Asliye Ceza Mahkemesi)
SUÇ: Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Mala zarar verme suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükümlerin; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun'un 3-B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK’nın 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından sanık müdafiinin temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,
2-Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanığın gündüz vakti kabul edilen zaman diliminde, müştekinin evinin muhkem olan penceresini sert bir cisimle zorlayarak ve zarar vererek açmak suretiyle içeri girdiği ve müştekiye ait 55.859,00-TL değerindeki eşyayı çaldığının anlaşıldığı olayda, sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1, 522. maddeleri ile suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın sanığın eylemine uyan 142/1-b, 116/1, 151/1 maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, 5237 sayılı TCK'nın 7/2, 5252 sayılı Kanun'un 9/3. maddeleri nazara alındığında, dava zamanaşımı süresi bakımından 5237 sayılı Yasa hükümlerinin sanığın lehine olduğu anlaşılmakla, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 116/1 maddelerine göre hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçları için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık kesintili zamanaşımı süresinin, suçun işlendiği 25/09/2003 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 15/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.