Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/12427 K.2017/1230
Özet: Mahkemede, sanığın iki ayrı mağdur karşısında konut dokunulmazlığı ihlali ve hırsızlık suçlarından ikna edici delillerin bulunması koşuluyla, basit hırsızlık suçunun eksik cezai hükümleriyle verildiği mahkumiyet kararının temyiz itirazlarının yok sayılarak “ret” ile takdirine ek, onama işareti konularak oybirliğiyle kabul edildi.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet (iki ayrı mağdura karşı)
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanık hakkında zamanaşımı süresi içerisinde konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan kamu davası açılması mümkün görülmüş, sanığın aynı apartmanda 18 numaralı ve 22 numaralı daire önünde bulunan ve zilyetlikleri farklı kişilere ait olan ayakkabıları alarak gerçekleştirdiği eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden hakkında aynı Kanun'un 141/1. maddesiyle basit hırsızlık suçundan eksik cezaya hükmolunması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, mahkemenin sanığın eyleminin mağdurlara yönelik iki ayrı hırsızlık suçunu oluşturduğuna dair kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki TCK'nın 43. maddesinde düzenlenen teselsül hükümlerinin değerlendirilmesine yönelik bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiş, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA, 06/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet (iki ayrı mağdura karşı)
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanık hakkında zamanaşımı süresi içerisinde konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan kamu davası açılması mümkün görülmüş, sanığın aynı apartmanda 18 numaralı ve 22 numaralı daire önünde bulunan ve zilyetlikleri farklı kişilere ait olan ayakkabıları alarak gerçekleştirdiği eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden hakkında aynı Kanun'un 141/1. maddesiyle basit hırsızlık suçundan eksik cezaya hükmolunması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, mahkemenin sanığın eyleminin mağdurlara yönelik iki ayrı hırsızlık suçunu oluşturduğuna dair kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki TCK'nın 43. maddesinde düzenlenen teselsül hükümlerinin değerlendirilmesine yönelik bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiş, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA, 06/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.