‹ Ana sayfa
Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku

Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/8179 K.2015/8790

Esas No: 2014/8179 · Karar No: 2015/8790 · Karar Tarihi: 27.04.2015
Özet: (1) Uyuşmazlık, hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından yargılanan 15-18 yaş arası bir çocuğun mahkumiyetinin açıklanması geri bırakılması kararıyla ilgili olarak, ilgili kanuni hükümler (5237 sayılı TCK, Çocuk Koruma Kanunu) ve sosyal inceleme raporu zorunluluğu tartışılmıştır. (2) Mahkeme, temyiz itirazlarının yerinde olmadığını kabul ederek, çocuğun mahkumiyetinin açıklanmasını geri bırakma kararını onaylamış ve ilgili hükümlerin ONANMASINA karar vermiştir.
Tebliğname No: 2 - 2012/304450

MAHKEMESİ: Salihli 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ: 14/11/2012

NUMARASI: 2012/962 (E) ve 2012/877 (K)
SUÇ: Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozmak suçlarından yargılandığı davada hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içinde işleyerek mahkum olduğu kasıtlı suç nedeniyle CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması ile yetinilmesi yerine, ilk kararda uygulanmayan 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ile 5237 sayılı TCK'nın 31. maddesinin üçüncü fıkrası hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, bu yaş grubunda olan çocuklar hakkında sosyal inceleme raporu alınması için yasal bir zorunluluk bulunmadığından tebliğnamedeki (1) nolu bozma düşüncesine, suça sürüklenen çocuk yakalandığında suça konu nargile parçalarını sattığı kişiyi söyleyerek müştekiye iadesini sağlamışlarsa da; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 26.03.2013 gün ve 2012/6-1232 Esas -2013/106 Karar sayılı kararında da açıklandığı üzere; “4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 763. maddesi uyarınca suça konu eşyayı bir üçüncü kişiye satmak suretiyle zilyetliği devreden suça sürüklenen çocukların, satıştan elde ettiği menfaati iade etmeden, üzerinde tasarruf yetkisi bulunmayan eşyayı sattığı yeri göstermesi, etkin pişmanlık olarak değerlendirilemeyeceği gibi, eşyanın satın alınan kişiden alınarak mağdura iade edilmiş olması da 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesi kapsamında suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirilmiş bir iade veya tazmin olarak kabul edilemeyeceğinden tebliğnamedeki (2) bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 27.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.

AvAi

Hukuki AI Asistanı
Merhaba! Ben AvAi, Avarsis Hukuki AI Asistanınız. Size nasıl yardımcı olabilirim?