Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/17446 K.2016/392
Özet: Asliye Ceza Mahkemesi, diğer sanıkla iş birliği içinde hırsızlık suçunu yürüten sanığın evine girmesine, diğer sanığın kapıda beklemesine ve sanığın gözcülük yapmasına ilişkin delilleri değerlendirip, 5237 sayılı TCK'nın 39. maddesine göre tekerrür eden bir sanığa mükerrirce infaz rejiminin uygulanmasını ve infaz sonrası denetimli serbestlik tedbirinin müjdeleyen hukuki düzenlemelere uyulmadığını kabul ederek mahkumiyet kararı iadesini onaylamıştır.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanık ...'in diğer sanıklar ile fikir ve eylem birliği içinde işlemeye karar verdiği hırsızlık suçundan yaptıkları iş bölümü gereği, sanık ...'in katılanın evine girmesi, diğer sanık ...'ın kapıda beklemesi ve sanık ...'in ise aşağıda gözcülük yapması şeklinde gerçekleşen olayda; sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 37/1. maddesi yerine, aynı Kanun'un 39. maddesi ile uygulama yapılması ve adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık ... hakkında hükmolunan cezanın, 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin 6. ve 7. fıkraları uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mükerrirler hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 14/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanık ...'in diğer sanıklar ile fikir ve eylem birliği içinde işlemeye karar verdiği hırsızlık suçundan yaptıkları iş bölümü gereği, sanık ...'in katılanın evine girmesi, diğer sanık ...'ın kapıda beklemesi ve sanık ...'in ise aşağıda gözcülük yapması şeklinde gerçekleşen olayda; sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 37/1. maddesi yerine, aynı Kanun'un 39. maddesi ile uygulama yapılması ve adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık ... hakkında hükmolunan cezanın, 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin 6. ve 7. fıkraları uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mükerrirler hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 14/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.