‹ Ana sayfa
Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku

Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/12018 K.2015/1859

Esas No: 2014/12018 · Karar No: 2015/1859 · Karar Tarihi: 05.02.2015
Özet: Uyuşmazlık, sanığın mühür bozma ve karşılıksız yararlanma suçlarından mahkumiyetine ilişkin temyiz başvurularının geçerliliği ve iade kararlarının etkisiyle ilgilidir; Mahkeme, 6352 sayılı Kanun’un geçici 2. maddesi uyarınca mühür bozma hükmünün hukuken geçersiz olduğunu ve karşılıksız yararlanma kararı için de ceza verilmesine yer olmadığını belirterek her iki temyizi reddederek mahkumiyet kararlarını bozmamıştır.
Tebliğname No: 2 - 2013/220789

MAHKEMESİ: İskenderun 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ: 11/01/2013 - 11/03/2010

NUMARASI: 2012/510 (E) ve 2013/31 (K)
SUÇLAR: Mühür bozma, karşılıksız yararlanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1- Sanık hakkında mühür bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde:
6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13.07.2012 günlü iade kararının sadece elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan kurulan hükümle ilgili olduğu, daha önce mühür bozma suçundan kurulan hüküm ile bu hükme karşı yapılan temyiz başvurularının geçerli olduğu, iade kararından sonra mühür bozma suçundan kurulan hüküm hukuken geçersiz olup, sanık hakkında mühür bozma suçundan 11.03.2010 tarihinde verilen karara yönelik temyiz talebi üzerine yapılan incelemede;
Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
2- Sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde:
02.07.2012 tarihinde kabul edilip 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı “Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkındaki” Kanunun Geçici 2. maddesinin 1. ve 2. fıkrası hükümleri birlikte ele alınıp değerlendirildiğinde, "yapılan değişiklikle amaçlananın bu kapsam dahilindeki suçlar bakımından kurum zararının ödenmesi halinde, olayın sanık ya da sanıkları hakkında ceza verilmesine yer olmadığı karar verilerek işin esasına girilmesinin önlenmesi" olduğu değerlendirilip, anılan Kanun'un Geçici 2. maddesi gereğince; sanığın katılan kurumla görüşüp borcu taksitlendirerek, yasal sürenin dolmasından önce ödediği toplam miktarın bilirkişinin belirlediği zararın cezasız ve vergisiz kısmını karşılaması karşısında, sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi gerekli olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 6352 sayılı Kanun'un geçici 2/2 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/4-a maddeleri uyarınca sanık hakkında CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.

AvAi

Hukuki AI Asistanı
Merhaba! Ben AvAi, Avarsis Hukuki AI Asistanınız. Size nasıl yardımcı olabilirim?