Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/20449 K.2013/22429
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
A-27.09.2012 tarihinde tebliğ edilen hükmü 22.05.2013 günü temyiz eden sanık ...’ün, 1412 sayılı CMUK.nun 310 maddesi uyarınca yasal süresinde olmayan temyiz isteğinin aynı kanunun 317. maddesi gereğince REDDİNE,
B-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede,
Sanık ...’nın mağdur ....’nın evinden yapılan hırsızlığı diğer sanıklarla birlikte işlemiş olması nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun 39. maddesinin uygulama imkanı olmadığının gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, kullanımı gereği açıkta bırakılması gereken orta refuj aydınlatma kablolarının çalınması eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesine uyduğu nazara alınmadan aynı maddenin 1-a fıkrası ile uygulama yapılması her iki fıkrada öngörülen cezaların aynı olması nedeniyle sonuca etkili görülmemiştir.
Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 02/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
A-27.09.2012 tarihinde tebliğ edilen hükmü 22.05.2013 günü temyiz eden sanık ...’ün, 1412 sayılı CMUK.nun 310 maddesi uyarınca yasal süresinde olmayan temyiz isteğinin aynı kanunun 317. maddesi gereğince REDDİNE,
B-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede,
Sanık ...’nın mağdur ....’nın evinden yapılan hırsızlığı diğer sanıklarla birlikte işlemiş olması nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun 39. maddesinin uygulama imkanı olmadığının gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, kullanımı gereği açıkta bırakılması gereken orta refuj aydınlatma kablolarının çalınması eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesine uyduğu nazara alınmadan aynı maddenin 1-a fıkrası ile uygulama yapılması her iki fıkrada öngörülen cezaların aynı olması nedeniyle sonuca etkili görülmemiştir.
Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 02/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.