Yargıtay2. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/27286 K.2013/208
Özet: (1) Uyuşmazlık, sanığın elektrik enerjisi hırsızlığı ve mühür bozma suçlarından beraat edilmesi üzerine yapılan temyiz itirazları ve 6352 sayılı Yasanın geçici 2/2 fıkrası uyarınca ceza verilmesinin gerekliliği konusundaki hukuki değerlendirmedir. (2) Mahkeme, sanığın zararını tazmin etmiş olmasına rağmen 6352 sayılı Yasa ve ilgili kanun maddelerine göre ceza verilemeyeceğine karar vererek, temyiz itirazlarını reddederek beraat kararıyla sonuçlandırmıştır.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Karşılıksız yararlanma, Mühür bozma
HÜKÜM: Beraat
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1- Sanık hakkında mühür bozma suçundan kurulan beraat hükmünün incelenmesinde;
12.06.2009 tarihli karar ile sanık hakkında elektrik enerjisi hırsızlığı ve mühür bozma suçlarından beraat hükmü kurulduğu ancak katılan vekilinin 27.01.2012 tarihli temyiz dilekçesi içeriğine göre, sadece elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan kurulan beraat hükmünün temyizi üzerine, Yargıtay'a gönderilen dava dosyasının, 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6352 sayılı Yasanın Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrasına göre işlem yapılması" için 13.07.2012 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından mahkemesine iade edildiği ve mahkemece de iade üzerine duruşma açılarak elektrik enerjisi hırsızlığı ve mühür bozma suçundan yeniden hüküm kurulmuş ise de, mühür bozma suçundan kurulan ilk hükmün temyiz edilmeden kesinleşmesi nedeniyle, aynı konuda kurulan 04.09.2012 tarihli hükmün hukuki değerden yoksun olduğu anlaşılmakla; konusu olmayan temyiz itirazlarının 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,
2- Sanık hakkında elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan kurulan beraat hükmünün incelenmesinde;
Katılan kurumun zararını tazmin etmiş olan sanık hakkında, 6352 sayılı Yasanın Geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, esastan inceleme yapılarak yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını
gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 6352 sayılı Yasanın Geçici 2/2 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/4-(a) maddeleri uyarınca sanık hakkında CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 15/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ : Karşılıksız yararlanma, Mühür bozma
HÜKÜM: Beraat
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1- Sanık hakkında mühür bozma suçundan kurulan beraat hükmünün incelenmesinde;
12.06.2009 tarihli karar ile sanık hakkında elektrik enerjisi hırsızlığı ve mühür bozma suçlarından beraat hükmü kurulduğu ancak katılan vekilinin 27.01.2012 tarihli temyiz dilekçesi içeriğine göre, sadece elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan kurulan beraat hükmünün temyizi üzerine, Yargıtay'a gönderilen dava dosyasının, 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6352 sayılı Yasanın Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrasına göre işlem yapılması" için 13.07.2012 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından mahkemesine iade edildiği ve mahkemece de iade üzerine duruşma açılarak elektrik enerjisi hırsızlığı ve mühür bozma suçundan yeniden hüküm kurulmuş ise de, mühür bozma suçundan kurulan ilk hükmün temyiz edilmeden kesinleşmesi nedeniyle, aynı konuda kurulan 04.09.2012 tarihli hükmün hukuki değerden yoksun olduğu anlaşılmakla; konusu olmayan temyiz itirazlarının 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,
2- Sanık hakkında elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan kurulan beraat hükmünün incelenmesinde;
Katılan kurumun zararını tazmin etmiş olan sanık hakkında, 6352 sayılı Yasanın Geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, esastan inceleme yapılarak yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını
gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 6352 sayılı Yasanın Geçici 2/2 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/4-(a) maddeleri uyarınca sanık hakkında CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 15/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.