Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2011/37833 K.2013/24996
Özet: Uyuşmazlık: Sanıkların hakaret ve kasten yaralama suçlarından mahkumiyetine ilişkin temyiz itirazları; Mahkeme: Temyiz itirazlarını reddederek hakaret suçundan mahkumiyeti onayladı, ancak silahla kasten yaralama davasında cezanın artırılmasındaki hatalar nedeniyle kararını bozdu.
MAHKEMESİ: Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Hakaret, kasten yaralama
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1-Sanıklar hakkında hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıkların temyiz itirazlarının incelenmesinde,
Oluşa ve dosya içeriğine göre, olay günü cezaevinde voleybol oynayan hükümlü ve tutuklular arasında çıkan kavgayı ayırmak için koğuşa gelen infaz koruma memurunu o gün izinli olan, mağdur ... olduğunu zannederek sanıkların sinkaflı küfür ettiklerinin iddia edildiği olayda, olayın mağdurlarından ...'in beyanında, o sırada koğuşta kalanları olay büyümesin diye koridora çıkardığı için sanıkların ...'e küfür ettiklerini ifade etmesi, soruşturma aşamasında dinlenen tanık ...'nın da beyanında sanık ...'ın koğuşa giren infaz koruma memurunu ... olduğunu zannederek “aç kapıyı anasını avradını sinkaf ettiğim” şeklinde küfür ettiğini belirtmesi, tanık ....'nin sanıkların ...'e hakaret ettiklerini ifade etmesi ve yine tanık ...'ın da beyanlarında sanık ...'ın mağdur ...'e gıyabında hakaret ettiğini belirtmesi karşısında sanıkların meydana gelen kavgaya, görevleri gereği müdahale eden infaz koruma memurlarına görevlerinden dolayı hakaret ettikleri, şahısta hata yapan sanıklar, 5237 sayılı TCK.nun 30/2. maddesinde düzenlenen atılı suçun nitelikli halinin gerçekleştiği hususunda hataya düşmediklerinden, hatalarından yararlanamayacakları anlaşılmakla memura hakaret suçundan cezalandırılmalarında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki (1) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,
2-Sanık ...'ın mağdur ...'na karşı işlediği iddia olunan silahla kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde,
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre, sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
a-Sanığın çıkan kavga sırasında cam kırığı ile mağduru darp ettiğinin iddia edildiği olayda, aşamalardaki tüm beyanlarında mağdurun, sanığın kendini bu şekilde darp ettiğine dair bir iddiasının bulunmaması, mağdura ait 18.05.2006 tarihli doktor raporunda cam kırığı ile oluşabilecek bir yaralanmadan bahsedilmediği, rapordaki “sıyrık” niteliğindeki yaralanmaların çıkan arbede sırasında gerçekleşmiş olabileceği gözetildiğinde, sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine, mahkumiyetine karar verilmesi,
b-Kabule göre de,
aa-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 86/2. maddesi uyarınca hükmolunan cezanın, eylemin silahla işlenmesi nedeniyle artırılması sırasında uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,
bb-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 86/2. maddesi uyarınca tayin edilen 8 ay hapis cezasının silah nedeniyle ½ oranında artırılması sırasında 12 ay hapis yerine 1 yıl hapis cezasına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 01.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
SUÇLAR: Hakaret, kasten yaralama
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1-Sanıklar hakkında hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıkların temyiz itirazlarının incelenmesinde,
Oluşa ve dosya içeriğine göre, olay günü cezaevinde voleybol oynayan hükümlü ve tutuklular arasında çıkan kavgayı ayırmak için koğuşa gelen infaz koruma memurunu o gün izinli olan, mağdur ... olduğunu zannederek sanıkların sinkaflı küfür ettiklerinin iddia edildiği olayda, olayın mağdurlarından ...'in beyanında, o sırada koğuşta kalanları olay büyümesin diye koridora çıkardığı için sanıkların ...'e küfür ettiklerini ifade etmesi, soruşturma aşamasında dinlenen tanık ...'nın da beyanında sanık ...'ın koğuşa giren infaz koruma memurunu ... olduğunu zannederek “aç kapıyı anasını avradını sinkaf ettiğim” şeklinde küfür ettiğini belirtmesi, tanık ....'nin sanıkların ...'e hakaret ettiklerini ifade etmesi ve yine tanık ...'ın da beyanlarında sanık ...'ın mağdur ...'e gıyabında hakaret ettiğini belirtmesi karşısında sanıkların meydana gelen kavgaya, görevleri gereği müdahale eden infaz koruma memurlarına görevlerinden dolayı hakaret ettikleri, şahısta hata yapan sanıklar, 5237 sayılı TCK.nun 30/2. maddesinde düzenlenen atılı suçun nitelikli halinin gerçekleştiği hususunda hataya düşmediklerinden, hatalarından yararlanamayacakları anlaşılmakla memura hakaret suçundan cezalandırılmalarında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki (1) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,
2-Sanık ...'ın mağdur ...'na karşı işlediği iddia olunan silahla kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde,
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre, sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
a-Sanığın çıkan kavga sırasında cam kırığı ile mağduru darp ettiğinin iddia edildiği olayda, aşamalardaki tüm beyanlarında mağdurun, sanığın kendini bu şekilde darp ettiğine dair bir iddiasının bulunmaması, mağdura ait 18.05.2006 tarihli doktor raporunda cam kırığı ile oluşabilecek bir yaralanmadan bahsedilmediği, rapordaki “sıyrık” niteliğindeki yaralanmaların çıkan arbede sırasında gerçekleşmiş olabileceği gözetildiğinde, sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine, mahkumiyetine karar verilmesi,
b-Kabule göre de,
aa-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 86/2. maddesi uyarınca hükmolunan cezanın, eylemin silahla işlenmesi nedeniyle artırılması sırasında uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,
bb-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 86/2. maddesi uyarınca tayin edilen 8 ay hapis cezasının silah nedeniyle ½ oranında artırılması sırasında 12 ay hapis yerine 1 yıl hapis cezasına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 01.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.