Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2011/32258 K.2013/18990
Özet: (1) Sanığın konut dokunulmazlığını ihlal, hakaret ve yaralama suçlarından dolayı verilen beraat ve mahkumiyet kararıyla ilgili temyiz talepleri; (2) Mahkeme, sanığın hukuki yararı bulunmadığını belirterek temyiz isteğini reddetti, konut dokunulmazlığı kararını bozmadı, hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığına karar vererek hükmün ilgili bölümlerini düzeltti ve onayladı.
MAHKEMESİ: Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇ: Konut dokunulmazlığını ihlal, Hakaret, Yaralama
HÜKÜM: Beraat, Ceza verilmesine yer olmadığına, Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1- Konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen beraat kararını temyizde sanığın hukuki yararı bulunmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteğinin aynı Kanun’un 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE,
2- Konut dokunulmazlığını ihlal suçundan verilen beraat kararına yönelik O yer Cumhuriyet Savcısının ve yaralama suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik sanık müdafii ile O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazlarının incelemesinde,
Sanığın adli sicil kaydına göre birden fazla tekerrüre esas sabıkası bulunmakta ve mahkemece hangi ilamın tekerrüre esas alındığı kararda belirtmemiş ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.01.2013 tarih ve 2012/6-1431 esas, 2013/18 karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, sanığın mükerrir olduğunun belirtilmesi yeterli olup hükümde tekerrüre esas alınan ilamın gösterilmesine gerek bulunmayıp tekerrür durumu infaz aşamasında gözetilebileceğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanık müdafii ile O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
3- Hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin karara yönelik temyiz incelemesine gelince;
Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,
5237 sayılı TCK’nın 129/3. maddesi uyarınca hakaret suçunun karşılıklı olarak işlendiğinin kabul edilmesi nedeniyle ceza vermekten vazgeçilmesi halinde, doğrudan 5271 sayılı CMK.nun 223/4. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında hapis cezası tayin edildikten sonra, ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş sanık müdafii ile O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün CMUK.nın 321. maddesi gereğince kısmen istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasındaki “TCK’nın 125/1. maddesi uyarınca 3 ay hapis cezası ve 4. maddesi uyarınca 3 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına” ilişkin bölümün hükümden çıkartılmasına karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/07/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Konut dokunulmazlığını ihlal, Hakaret, Yaralama
HÜKÜM: Beraat, Ceza verilmesine yer olmadığına, Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1- Konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen beraat kararını temyizde sanığın hukuki yararı bulunmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteğinin aynı Kanun’un 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE,
2- Konut dokunulmazlığını ihlal suçundan verilen beraat kararına yönelik O yer Cumhuriyet Savcısının ve yaralama suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik sanık müdafii ile O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazlarının incelemesinde,
Sanığın adli sicil kaydına göre birden fazla tekerrüre esas sabıkası bulunmakta ve mahkemece hangi ilamın tekerrüre esas alındığı kararda belirtmemiş ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.01.2013 tarih ve 2012/6-1431 esas, 2013/18 karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, sanığın mükerrir olduğunun belirtilmesi yeterli olup hükümde tekerrüre esas alınan ilamın gösterilmesine gerek bulunmayıp tekerrür durumu infaz aşamasında gözetilebileceğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanık müdafii ile O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
3- Hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin karara yönelik temyiz incelemesine gelince;
Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,
5237 sayılı TCK’nın 129/3. maddesi uyarınca hakaret suçunun karşılıklı olarak işlendiğinin kabul edilmesi nedeniyle ceza vermekten vazgeçilmesi halinde, doğrudan 5271 sayılı CMK.nun 223/4. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında hapis cezası tayin edildikten sonra, ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş sanık müdafii ile O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün CMUK.nın 321. maddesi gereğince kısmen istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasındaki “TCK’nın 125/1. maddesi uyarınca 3 ay hapis cezası ve 4. maddesi uyarınca 3 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına” ilişkin bölümün hükümden çıkartılmasına karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/07/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.