Yargıtay 19. Ceza Dairesi Ceza Hukuku · ön sınıflandırma
Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/657 K.2017/8889
Özet: Asliye Ceza Mahkemesi 28/02/2011 tarihli sanığın yerleşim adresi beyanı kabahatine ilişkin temyiz başvurusunu, 5490 sayılı Kanunun 68/1-c maddesi uyarınca kabahat oluşturduğu izleniminde, sorunun 5320 sayılı Kanun 8/1. maddesi çerçevesinde 1412 sayılı CMUK 321. maddesine göre BOZULMASINA ve 5326 sayılı Kanun 24. maddesi uyarınca idari para cezası verilmeye yetersiz kabul ederek 30.10.2017’de oybirliğiyle karar verdi.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: 5490 Sayılı Kanuna Aykırılık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-Sanığın, 28/02/2011 tarihinde ... Nüfus Müdürlüğü'ne başvuruda bulunarak aslında ikamet etmediği halde " ..." adresini ikamet adresi olarak belirtmesi şeklindeki gerçeğe aykırı adres beyanında bulunma eyleminin 5490 sayılı Kanun'un 68/1-c maddesinde düzenlenen kabahati oluşturduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "28/02/2011" yerine "2012" olarak yazılması,
Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye kısmen uygun olarak hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 24. maddesi uyarınca mahkemece idari yaptırım kararı verilebilecek ise de idari para cezasının miktarına göre aynı Kanun'un 20/2-c maddesinde yazılı soruşturma zamanaşımının gerçekleşmesi nedeniyle kabahatli (sanık) hakkında İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 30.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: 5490 Sayılı Kanuna Aykırılık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-Sanığın, 28/02/2011 tarihinde ... Nüfus Müdürlüğü'ne başvuruda bulunarak aslında ikamet etmediği halde " ..." adresini ikamet adresi olarak belirtmesi şeklindeki gerçeğe aykırı adres beyanında bulunma eyleminin 5490 sayılı Kanun'un 68/1-c maddesinde düzenlenen kabahati oluşturduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "28/02/2011" yerine "2012" olarak yazılması,
Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye kısmen uygun olarak hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 24. maddesi uyarınca mahkemece idari yaptırım kararı verilebilecek ise de idari para cezasının miktarına göre aynı Kanun'un 20/2-c maddesinde yazılı soruşturma zamanaşımının gerçekleşmesi nedeniyle kabahatli (sanık) hakkında İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 30.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.