Yargıtay 19. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/14950 K.2017/325
Özet: Mahkeme, 2010’da verilen mahkumiyetin ardından Yargıtay’ın 2013 kararının gereğiyle yönetici para cezası uygulanamayacağını, emvalin bağışlanacağını, nakil vasıtası sahibine iadesine karar vererek 2014 kararını bozdu.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık
HÜKÜM: İdari Para Cezası Verilmesine Yer Olmadığı
Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık hakkındaki 01.04.2010 tarihinde verilen mahkumiyet hükmünü sanığın temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesince 2010/13796 Esas- 2013/33545 Karar sayılı ilam ile sanık hakkında ''gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, emvalin istirdatı kabil olmak üzere orman idaresine bırakılmasına, nakil vasıtasının sahibine iadesine'' şeklinde 01.10.2013 günü karar verildiği ve o tarih itibariyle kesinleştiği, böylece muhakemenin sona erdiği halde bu ilam sonrasında mahkemece sanık hakkında yeniden tensip zaptı hazırlanması suretiyle muhakemeye devam edildiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında verilen 03.07.2014 tarihli karar hukuken geçersiz olduğundan, katılan vekilinin temyiz talebi gibi inceleme yapılmasına yer olmadığına, 16/01/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık
HÜKÜM: İdari Para Cezası Verilmesine Yer Olmadığı
Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık hakkındaki 01.04.2010 tarihinde verilen mahkumiyet hükmünü sanığın temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesince 2010/13796 Esas- 2013/33545 Karar sayılı ilam ile sanık hakkında ''gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, emvalin istirdatı kabil olmak üzere orman idaresine bırakılmasına, nakil vasıtasının sahibine iadesine'' şeklinde 01.10.2013 günü karar verildiği ve o tarih itibariyle kesinleştiği, böylece muhakemenin sona erdiği halde bu ilam sonrasında mahkemece sanık hakkında yeniden tensip zaptı hazırlanması suretiyle muhakemeye devam edildiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında verilen 03.07.2014 tarihli karar hukuken geçersiz olduğundan, katılan vekilinin temyiz talebi gibi inceleme yapılmasına yer olmadığına, 16/01/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.