Yargıtay 18. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/34577 K.2016/16496
Özet: Asliye Ceza Mahkemesi, 18. Ceza Dairesi kararında sanığı hakaret ve yaralama suçlarından mahkum ederek, 15/09/2015 tarihli temyiz başvurusunun süreyi aşması nedeniyle yerel mahkemenin temyiz talebini reddetmesini ve kararın onaylanmasını onaylamıştır.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Hakaret, yaralama
HÜKÜMLER: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresine göre dosya görüşüldü:
Sanık ve müdafiinin yüzüne karşı 27/02/2015 tarihinde tefhim olunan hükmü, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde belirlenen bir haftalık süre geçtikten sonra 15/09/2015 tarihinde temyiz ettiğinden dolayı, Yerel Mahkeme tarafından aynı kanunun 315. maddesi uyarınca temyiz talebinin süre yönünde reddine karar verilmesi gerekirken, karar tarihinde yürürlükte bulunan 6217 sayılı Yasanın 26. maddesiyle 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, sanığa doğrudan tayin edilen adli para cezalarının miktarına göre hükümlerin kesin nitelikte olduğu cihetle, temyiz talebinin reddine karar verilmiş ise de sonuç itibariyle bir isabetsizlik görülmediğinden, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, tebliğnameye uygun olarak usul ve yasaya uygun bulunan temyiz talebinin reddine ilişkin kararın ONANMASINA, 24/10/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
SUÇLAR: Hakaret, yaralama
HÜKÜMLER: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresine göre dosya görüşüldü:
Sanık ve müdafiinin yüzüne karşı 27/02/2015 tarihinde tefhim olunan hükmü, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde belirlenen bir haftalık süre geçtikten sonra 15/09/2015 tarihinde temyiz ettiğinden dolayı, Yerel Mahkeme tarafından aynı kanunun 315. maddesi uyarınca temyiz talebinin süre yönünde reddine karar verilmesi gerekirken, karar tarihinde yürürlükte bulunan 6217 sayılı Yasanın 26. maddesiyle 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, sanığa doğrudan tayin edilen adli para cezalarının miktarına göre hükümlerin kesin nitelikte olduğu cihetle, temyiz talebinin reddine karar verilmiş ise de sonuç itibariyle bir isabetsizlik görülmediğinden, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, tebliğnameye uygun olarak usul ve yasaya uygun bulunan temyiz talebinin reddine ilişkin kararın ONANMASINA, 24/10/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.