Yargıtay 18. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/3214 K.2015/3554
Özet: Mahkeme, Çevik Mahkemece verilen hakaret suçundaki hapis cezasını TCK 50/2’ye aykırı biçimde adli para cezasına çevirmesi, CMK 226’ya aykırı olarak ek savunma hakkı vermemesi ve TCK 62/1’in uygulanmasına kıyasla TCK 62'nin geçerli olmadığını kabul etmesi nedeniyle kararını bozmakta, dosyayı esas mahkemeye göndermektedir.
MAHKEMESİ: Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hakaret
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede hakaret suçunda seçimlik adli para cezasının tercih edilmesi imkanı varken, hapis cezası tercih edildikten sonra, TCK’nın 50/2. maddesine aykırı biçimde hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşılmış ve başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- İddianamede talep edilmediği halde, CMK'nın 226. maddesine aykırı olarak, sanığa ek savunma hakkı verilmeden TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanması,
2- Hüküm kısmında TCK'nın 62. maddesinin uygulanması sırasında; “sanığa verilen cezadan, duruşmalardaki iyi hali, cezanın geleceği üzerindeki olası etkileri lehine takdiri indirim nedeni kabul edilmek suretiyle TCK'nın 62/1. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına” yazılmak suretiyle, çelişen gerekçeye dayanılarak, anılan Kanun maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 29.06.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hakaret
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede hakaret suçunda seçimlik adli para cezasının tercih edilmesi imkanı varken, hapis cezası tercih edildikten sonra, TCK’nın 50/2. maddesine aykırı biçimde hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşılmış ve başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- İddianamede talep edilmediği halde, CMK'nın 226. maddesine aykırı olarak, sanığa ek savunma hakkı verilmeden TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanması,
2- Hüküm kısmında TCK'nın 62. maddesinin uygulanması sırasında; “sanığa verilen cezadan, duruşmalardaki iyi hali, cezanın geleceği üzerindeki olası etkileri lehine takdiri indirim nedeni kabul edilmek suretiyle TCK'nın 62/1. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına” yazılmak suretiyle, çelişen gerekçeye dayanılarak, anılan Kanun maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 29.06.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.