Yargıtay 18. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/10981 K.2016/146
Özet: Sulh Ceza Mahkemesi, hakaret suçu kapsamında sanığın “Allah'tan korkmayan” ifadesinin somut isnat sayılmadığını kabul ederek, 127. maddeye dayanarak ceza verilmesine yer olmadığını kabul edip, bu kararın bozulmasına ve dosyanın esas mahkemeye gönderilmesine karar verdi.
MAHKEMESİ: Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hakaret
HÜKÜM: Ceza verilmesine yer olmadığı
KARAR
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1) Oluşa göre,
a) Sanığın, katılan hakkında sarf ettiği kabul edilen ifadenin eleştiri niteliğinde olduğu ve hakaret suçunu oluşturmayacağı dikkate alınmaksızın, sanığın beraatı yerine ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,
b) TCK'nın 127. maddesinin, somut bir olay hakkında bir kişiye isnatta bulunulması durumunda uygulanacağının, sanığın katılan hakkında “Allah'tan korkmayan” ibaresiyle sınırlı sözlerinin ise somut bir isnat olarak değerlendirilemeyeceğinin gözardı edilerek, sanık hakkında bu maddeye dayanılarak ceza verilmesine yer olmadığına hükmedilmesi,
2) Kabule göre ise,
TCK'nın 127. maddesinin koşullarının gerçekleştiği kabul edildiğinde sanık hakkında CMK'nın 223/8. maddesinin (d) bendine dayanılarak beraate hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde olduğundan, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11/01/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hakaret
HÜKÜM: Ceza verilmesine yer olmadığı
KARAR
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1) Oluşa göre,
a) Sanığın, katılan hakkında sarf ettiği kabul edilen ifadenin eleştiri niteliğinde olduğu ve hakaret suçunu oluşturmayacağı dikkate alınmaksızın, sanığın beraatı yerine ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,
b) TCK'nın 127. maddesinin, somut bir olay hakkında bir kişiye isnatta bulunulması durumunda uygulanacağının, sanığın katılan hakkında “Allah'tan korkmayan” ibaresiyle sınırlı sözlerinin ise somut bir isnat olarak değerlendirilemeyeceğinin gözardı edilerek, sanık hakkında bu maddeye dayanılarak ceza verilmesine yer olmadığına hükmedilmesi,
2) Kabule göre ise,
TCK'nın 127. maddesinin koşullarının gerçekleştiği kabul edildiğinde sanık hakkında CMK'nın 223/8. maddesinin (d) bendine dayanılarak beraate hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde olduğundan, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11/01/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.