Yargıtay 16. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 16. Ceza Dairesi E.2017/2439 K.2018/463
Özet: (1) Mahkeme, sanığın örgüt adına mala zarar verme suçunu işlediğini ve kanun maddelerinin uygulamasında hatalı düzenlemelerin bulunduğunu belirledi; (2) Mahkeme, hatalı hükmü düzelterek CMUK 322. maddesine göre onaylayıp, sanığın cezasını uygun şekilde yeniden belirledi.
Mahkemesi: Ağır Ceza Mahkemesi
Suç: Mala zarar verme
Hüküm: TCK’nın 152/1-a, 152/2-a, 62/1, 52, 58/7-9.
maddeleri ve 3713 sayılı Kanunun 5/2. maddesi uyarınca mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Usulüne uygun tebligata rağmen sanık müdafiinin duruşmaya gelmediği ve geçerli bir mazeret de bildirmediği anlaşıldığından, duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:
Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde aşağıda belirtilen hususlar dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-28.06.2014 tarihinde yürürlüğü giren 6545 sayılı Kanunun 65. maddesiyle TCK’nın 152. maddesinde yapılan değişiklik sonrasında kanun maddesinin önceki haline göre daha lehe olduğu, temel cezanın değişiklik sonrası kanun maddesindeki üst hadden tayin edilmesi ve artırımın ise bir katı olarak uygulanması nedeniyle netice itibariyle sonuç ceza değişmediği nazara alındığında; kararın gerekçe kısmında değişiklikten önceki kanun maddesinin daha lehe olduğu belirtilmiş olması,
2-Sanığın örgüt adına işlediği mala zarar verme suçundan verilen cezanın 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddesi uyarınca artırılması sırasında artırım oranının doğru uygulanmasına karşın uygulanan kanun ve maddesinin aynı Kanunun 5/2. maddesi olarak gösterilmesi,
Bozmayı gerektirmiş olup, hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, kararın gerekçe kısmındaki “suçun işlendiği tarihte yürürlükte olan ceza normunun” cümlesinin çıkarılarak yerine “TCK’nın 152. maddesinde yapılan değişiklik sonrasında kanun maddesinin önceki haline göre” ibaresinin eklenmesi ve hükmün üçüncü fıkrasındaki TMK’nın 5/2. maddesi” ibaresinin çıkartılarak yerine “3713 sayılı Kanunun 5/1. maddesi” ibaresinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç: Mala zarar verme
Hüküm: TCK’nın 152/1-a, 152/2-a, 62/1, 52, 58/7-9.
maddeleri ve 3713 sayılı Kanunun 5/2. maddesi uyarınca mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Usulüne uygun tebligata rağmen sanık müdafiinin duruşmaya gelmediği ve geçerli bir mazeret de bildirmediği anlaşıldığından, duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:
Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde aşağıda belirtilen hususlar dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-28.06.2014 tarihinde yürürlüğü giren 6545 sayılı Kanunun 65. maddesiyle TCK’nın 152. maddesinde yapılan değişiklik sonrasında kanun maddesinin önceki haline göre daha lehe olduğu, temel cezanın değişiklik sonrası kanun maddesindeki üst hadden tayin edilmesi ve artırımın ise bir katı olarak uygulanması nedeniyle netice itibariyle sonuç ceza değişmediği nazara alındığında; kararın gerekçe kısmında değişiklikten önceki kanun maddesinin daha lehe olduğu belirtilmiş olması,
2-Sanığın örgüt adına işlediği mala zarar verme suçundan verilen cezanın 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddesi uyarınca artırılması sırasında artırım oranının doğru uygulanmasına karşın uygulanan kanun ve maddesinin aynı Kanunun 5/2. maddesi olarak gösterilmesi,
Bozmayı gerektirmiş olup, hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, kararın gerekçe kısmındaki “suçun işlendiği tarihte yürürlükte olan ceza normunun” cümlesinin çıkarılarak yerine “TCK’nın 152. maddesinde yapılan değişiklik sonrasında kanun maddesinin önceki haline göre” ibaresinin eklenmesi ve hükmün üçüncü fıkrasındaki TMK’nın 5/2. maddesi” ibaresinin çıkartılarak yerine “3713 sayılı Kanunun 5/1. maddesi” ibaresinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.