Yargıtay 16. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 16. Ceza Dairesi E.2015/5638 K.2015/4845
Özet: Uyuşmazlık konusu, sanığın hakaret ve iftira suçlarından dolayı yargılanmasıdır. Mahkeme, hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığını kabul ederek beraat etti; iftira suçunda ise sanığın iddialarını ispat edememesi nedeniyle mahkumiyet kararı vererek kararını bozdu.
Mahkemesi: Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Hakaret, İftira
Hüküm: Beraat - TCK'nın 267/1, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Sanık hakkında hakaret suçundan yapılan incelemede;
Yapılan yargılama sonunda sanığa yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beraate ilişkin hükmün ONANMASINA,
2- Sanık hakkında iftira suçundan yapılan incelemede;
İftira suçunun oluşabilmesi için, yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesinin gerektiği, somut olayda, sanığın katılan için kendisini emekli hakim olarak beyan ettiği, emekli hakim olmadığından şüphelendiğinden beyanla şikayetçi olması üzerine yapılan soruşturmada emekli hakim olduğunun anlaşılması nedeniyle katılan hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesinin tek başına iftira suçuna vücut vermeyeceği, maddi vakalara dayanarak yaptığı müracaatının Anayasanın 74. maddesi ile garanti altına alınan "anayasal dilekçe hakkının" kullanımı kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, iddialarını ispat edememesinin iftira suçunun kanıtı sayılamacağı gözetilmeden beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
3- Kabule göre de;
Adlî sicil kaydına göre sabıkasız olan sanık hakkında, iftira suçunda maddî zararın olmadığı da gözetilerek, CMK’nın 231/6. maddesindeki sübjektif koşullar karar yerinde tartışılıp değerlendirmeye tabi tutulmaksızın "sanık müdafiinin 23.12.2014 tarihli dilekçesi içeriği nazara alındığında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması talebinin bulunmadığı anlaşıldığından temyiz hakkının engellenmemesi amacıyla CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına," şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiinin ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 09.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç: Hakaret, İftira
Hüküm: Beraat - TCK'nın 267/1, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Sanık hakkında hakaret suçundan yapılan incelemede;
Yapılan yargılama sonunda sanığa yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beraate ilişkin hükmün ONANMASINA,
2- Sanık hakkında iftira suçundan yapılan incelemede;
İftira suçunun oluşabilmesi için, yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesinin gerektiği, somut olayda, sanığın katılan için kendisini emekli hakim olarak beyan ettiği, emekli hakim olmadığından şüphelendiğinden beyanla şikayetçi olması üzerine yapılan soruşturmada emekli hakim olduğunun anlaşılması nedeniyle katılan hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesinin tek başına iftira suçuna vücut vermeyeceği, maddi vakalara dayanarak yaptığı müracaatının Anayasanın 74. maddesi ile garanti altına alınan "anayasal dilekçe hakkının" kullanımı kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, iddialarını ispat edememesinin iftira suçunun kanıtı sayılamacağı gözetilmeden beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
3- Kabule göre de;
Adlî sicil kaydına göre sabıkasız olan sanık hakkında, iftira suçunda maddî zararın olmadığı da gözetilerek, CMK’nın 231/6. maddesindeki sübjektif koşullar karar yerinde tartışılıp değerlendirmeye tabi tutulmaksızın "sanık müdafiinin 23.12.2014 tarihli dilekçesi içeriği nazara alındığında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması talebinin bulunmadığı anlaşıldığından temyiz hakkının engellenmemesi amacıyla CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına," şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiinin ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 09.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.