Yargıtay 15. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/2149 K.2019/5698
Özet: Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararını reddedip “müsadere kararının temyiz kanun yoluna tabii olduğu” gerekçesiyle 15/05/2019 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına “iade” kararını “kabul” etmiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Dolandırıcılık
HÜKÜM: Müsadere
Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyeti sonrası suç eşyalarının TCK 54. maddesi uyarınca müsaderesine ilişkin hüküm sanıklar müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanıklar hakkında verilen hükümlerin açıklanmasının geri bırakılması kararlarına sanıklar müdafiinin UYAP üzerinden 10.02.2016 tarihinde süresinde itiraz ettiği, itiraz üzerine Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/03/2016 tarih ve 2016/346 değişik iş sayılı kararıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları yönünden itirazı reddettiği, ancak müsadere kararının temyiz kanun yoluna tabi olduğundan karar verilmesine yer olmadığına karar verdiği, bu karara karşı sanıklar müdafiinin temyiz dilekçesi verdiği anlaşılmakla;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2014/6-66-2014/365 sayılı kararında da belirtildiği üzere kanunda, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı başvurulabilecek kanun yolu hiçbir istisnaya yer vermeksizin açıkça itiraz olarak belirtilmiş olduğundan, hükmün bir parçası olan müsadere kararı da itiraz kanun yoluna tabi olduğundan, 5271 sayılı CMK' nın 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda merciin belirlenmesinde yanılma, başvuran sanıklar müdafiinin haklarını ortadan kaldırmayacağından temyiz dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile görevli ve yetkili ilk derece mahkemesince itiraz konusunda inceleme yapılması için, dosyanın incelenmeksizin iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15/05/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
SUÇ: Dolandırıcılık
HÜKÜM: Müsadere
Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyeti sonrası suç eşyalarının TCK 54. maddesi uyarınca müsaderesine ilişkin hüküm sanıklar müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanıklar hakkında verilen hükümlerin açıklanmasının geri bırakılması kararlarına sanıklar müdafiinin UYAP üzerinden 10.02.2016 tarihinde süresinde itiraz ettiği, itiraz üzerine Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/03/2016 tarih ve 2016/346 değişik iş sayılı kararıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları yönünden itirazı reddettiği, ancak müsadere kararının temyiz kanun yoluna tabi olduğundan karar verilmesine yer olmadığına karar verdiği, bu karara karşı sanıklar müdafiinin temyiz dilekçesi verdiği anlaşılmakla;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2014/6-66-2014/365 sayılı kararında da belirtildiği üzere kanunda, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı başvurulabilecek kanun yolu hiçbir istisnaya yer vermeksizin açıkça itiraz olarak belirtilmiş olduğundan, hükmün bir parçası olan müsadere kararı da itiraz kanun yoluna tabi olduğundan, 5271 sayılı CMK' nın 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda merciin belirlenmesinde yanılma, başvuran sanıklar müdafiinin haklarını ortadan kaldırmayacağından temyiz dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile görevli ve yetkili ilk derece mahkemesince itiraz konusunda inceleme yapılması için, dosyanın incelenmeksizin iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15/05/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.